Հալէպի «Ժամիլիյէ» եւ «Համտանիյէ» շրջանները դարձեալ կրակի տակ.Կան տասնեակ զոհեր... ՀՀ Բանակի զօրանոցներէն մէկուն մէջ դիակ յայտնաբերուած է... Հակառակ Էրտողանի խաղերուն, Եւրոպա կը շարունակէ նեցուկ կանգնիլ սուրիացի փախստականներուն... «Մանկութիւն չունեցող մարդիկ». Փոլիոյի հետեւանքով իր մանկութիւնը կորսնցուցած Մարկրիթի պատմութիւնը...
«Մեր արուեստը տարածելու լաւագոյն միջոցը հեռատեսիլ ունենալն է».Լիբանանահայ երգիչ Վիգէն Տիշչէքէնեան
«Մեր արուեստը   տարածելու լաւագոյն միջոցը  հեռատեսիլ ունենալն է».Լիբանանահայ երգիչ Վիգէն Տիշչէքէնեան
16 Մայիս 2019 , 23:55

«Արեւելք»ի հարցերուն կը պատասխանէ լիբանանահայ երգիչ Վիգէն  Տիշչէքէնեանը:


-Երկար ժամանակէ ի վեր կը  զբաղուիք  երգարուեստով,  ինչպէ՞ս յայտնուեցաք երգարուեստի  աշխարհին մէջ:


Երգարուեստի մէջ առաջին քայլս առած եմ ուսանողութեան տարիներուս, այդ ժամանակ համալսարանական  խումբ մը ունէինք եւ տղոց հետ խրախճանքներուն կ'երգէինք: Բայց իմ առաջին   արհեստավարժ սթուտիոյի մէջ ձայնագրած երգս եղաւ 1996-97-ին, երբ   սիրելի    ընկերս, Մհեր Չուլհաճեանը նահատակուեցաւ Արցախի  մէջ։ Այդ մէկը շատ մեծ ազդեցութիւն ունեցաւ վրաս եւ ուզեցի անպայման իր յիշատակին երգ մը նուիրել։  Լիբանանահայ      գրող Շահանդուխտը     գրեց երգի  բառերը, երգը շատ սիրուեցաւ եւ տարածուեցաւ։ Այդ եղաւ իմ մուտքս   իրական  մուտքս երգարուեստ, որմէ ետք սկսայ երգարուեստին  վերաբերիլ որպէս մասնագիտութիւն:

 

-Դուք բացառապէս ազգային յեղափոխական երգերով հանդէս եկած էք, ի՞նչն էր  ձեզի մղեց, որ այդ ժանրը նախընտրէք եւ այդ երգերով  հանդէս   գաք։


Պատճառը նոյն վերը նշածս է, առաջին երգս, որ ընկեր Մհեր Չուլհաճեանինյիշատակին նուիրեցի, բաւական մեծ արձագանգ գտաւ Լիբանանի եւ այլ սփիւռքեան   տարբեր  գաղութներու  մէջ եւ այդ օրէն ես ուզեցի յեղափոխական երգերու ձայներիզ մը   հրապարակել, եւ այդպէս ալ  եղաւ- իմ առաջին     ալպոմս հրապարակեցի 2000   թուականին։

 

-Վերջին շրջանին կը նկատենք, որ նաեւ հանդէս կու  գաք ժողովրդային, սիրային երգերով, ի՞նչ էր  իրական դրդապատճառը այս որոշումին:


Այդ   որոշումը նորութիւն մը  չէ, 2002-2003 թուականին ես արդէն իմ առաջին էսթրատային- ժողովրդային երգերու ձայնասկաւառակս հրապարակած եմ: Մօտս  ժանրի առումով սահմանափակում չկայ, երկու ժանրերն  ալ կ'երգեմ, բայց այդպէս եղաւ, որ երգարուեստ մուտքս ազգային յեղափոխական երգերով եղաւ:  Միշտ երկու ոճի երգեր ալ արձանագրած եմ, բայց  քանակի առումով գերիշխողը  եղած   են ազգային յեղափոխական երգերը։ Իսկ այս վերջին 5-6 տարիներուն, ճիշդ նկատեցիք, աւելի շատ էսթրատային, ժողովրդային երգերու վրայ կ'աշխատիմ, բայց ազգայինն ալ կայ: Օրինակ  օրերս  Արցախի   նահատակ-հերոսներուն նուիրուած  հ նոր երգ մը պիտի հրապարակեցի,  որ բաւական  լաւ ընդունելութիւն   ալ  գտաւ։

 

-Այսօր Լիբանանի մէջ ի՞նչ դժուարութիւններ ունին հայ երգիչները, ընդհանրապէս կապ կա՞յ ձեր միջեւ, կը գործակցի՞ք իրար հետ:


Անշուշտ դժուարութիւններ կան, ե՛ւ նիւթական, ե՛ւ  այլ։Լիբանանի ընդհանուր վիճակը, տնտեսական տագնապը իր դերը ունի այդ բոլորին մէջ:  Մենք երգիչներով յաճախ կը հանդիպինք, կը խօսինք միասին այդ խնդիրներուն մասին: Շաբաթներ  առաջ  այս առումով ժողովի մը ընթացքին Լիբանանի  թեմի  բարեջան  առաջնորդ  սրբազան  հօր առաջարկ ներկայացուցի, որ լիբանանահայութեան, մանաւանդ երգիչներուն համար պէտք է արբանեակային հեռատեսիլային կայան մը ունենանք, ուրկէ կարենանք մեր երգերուն տեսերիզիները (վիտէօ քլիփ) սփռել, որպէսզի աւելի շատ տարածուին։ Հիմա մենք որպէս սփռման միջոց միայն ֆէյսպուքը եւ եություպը ունինք. Ես քանի մը անգամ փորձեցի հայաստանեան կայաններու հետ կապուիլ, իրենց միջոցաւ սփռել երգերս, բայց չյաջողեցայ, չեմ գիտեր ինչու, ինչն էր պատճառը, որ չուզեցին այդ երգերը սփռել: Առաջնորդը Սրբազանը  ըսաւ նկատի պիտի ունենանք այս առաջարկը եւ յոյսով ենք, որ ապագայ օրերուն իրենց ծրագիրներէն մէկը կ'ըլլայ։

 

-Լիբանանի մակարդակով ժողովուրդին հետաքրքրութիւնը ինչպէ՞ս է ձեր երգարուեստին եւ առհասարակ հայ երգարուեստին հանդէպ:  Լիբանանահայը այսօր  հետաքրքրուա՞ծ է հայ երգիչով, հայ երգով:


Լիբանանահայութիւնը անշուշտ միշտ հետաքրքրուած է հայ երգիչով, հայ երգով: Ամէն տեսակի ունկնդիրներ ունինք, շատեր ազգային յեղափոխական երգերը կը սիրեն, շատեր Արցախեան երգերը կը սիրեն, ուրիշներ՝ էսթրատային- սիրայինը, այդ առումով ալ ամէն մէկը երգիչ մը կը նախասիրէ: Այդ իմաստով լիբանանահայ երգիչին քաջալերանք կայ, նշմարելի է այդ մէկը եւ մենք, որպէս   երգիչներ  շնորհակալ ենք իրենց:

Լրահոս
Ամենաընթերցուած
Օրվա
Շաբաթվա
Ամսվա
One of the world's oldest civilizations, Armenia once included Mount Ararat, which biblical tradition identifies as the mountain that Noah's ark rested on after the flood. It was the first country in the world to officially embrace Christianity as its religion (c. A.D. 300).In the 6th century B.C. , Armenians settled in the kingdom of Urartu (the Assyrian name for Ararat), which was in decline. Under Tigrane the Great (fl. 95–55 B.C. ) the Armenian empire reached its height and became one of the most powerful in Asia, stretching from the Caspian to the Mediterranean seas. Throughout most of its long history, however, Armenia has been invaded by a succession of empires. Under constant threat of domination by foreign forces, Armenians became both cosmopolitan as well as fierce protectors of their culture and tradition. Over the centuries Armenia was conquered by Greeks, Romans, Persians, Byzantines, Mongols, Arabs, Ottoman Turks, and Russians. From the 16th century through World War I, major portions of Armenia were controlled by their most brutal invader, the Ottoman Turks, under whom the Armenians experienced discrimination, religious persecution, heavy taxation, and armed attacks. In response to Armenian nationalist stirrings, the Turks massacred thousands of Armenians in 1894 and 1896. The most horrific massacre took place in April 1915 during World War I, when the Turks ordered the deportation of the Armenian population to the deserts of Syria and Mesopotamia. According to the majority of historians, between 600,000 and 1.5 million Armenians were murdered or died of starvation. The Armenian massacre is considered the first genocide of the 20th century. Turkey denies that a genocide took place and claims that a much smaller number died in a civil war.read more: Armenia: Maps, History, yerevanvideo.com Geography, Government, Culture