«Մեզի բոլորը քաջալերեցին, եւ ըսին՝ հոս մնացէք, հոս ձեր երկիրն է» Հալէպահայ Ճօրճ Քիլիսլեան... Փաշինեան կոչ ըրաւ ժամը 13:30-էն դադրեցնել դատարաններու արգելափակումը... Թագաւոր Սալման կարեւոր ժողովի հրաւիրած է... Մեր ազատագրական պայքարը կրնար տարբեր ելքեր ունենալ, եթէ ... Արմենակ Եղիայեան...
«Բոլորդ Հայաստան եկէք, հիմա արդէն ժամանակն է» Հայրենադարձ Հրակ Արապաղեան
«Բոլորդ  Հայաստան եկէք, հիմա  արդէն  ժամանակն է» Հայրենադարձ Հրակ  Արապաղեան
06 Մայիս 2019 , 23:21

«Արեւելք»ի զրուցակիցն է լիբանանահայ, այժմ հայրենադարձ երիտասարդ Հրակ Արապաղեանը:

 

-Մինչեւ ձեր Հայաստան գալը, Լիբանանի մէջ ի՞նչ գործով կը զբաղուէիք:

2014-ին աւարտած եմ «Համազգայինի   Մելանքթոն եւ Հայկ Արսլանեան Ճեմարան»ի  գիտական բաժինը, որմէ ետք ուսումս շարունակած եմ Lebanese International University-ի մէջ եւ ստացած եմ Electrical engineering-ի պաքալորիա:

Սակայն նախքան համալսարանական ուսման անցնիլս, արդէն սկսած էի աշխատիլ Պէյրութի ՝ Casper and Gambinis ճաշարանին մէջ, ուր ձեռք ձգած եմ մեծ փորձառութիւն եւ շահած եմ բազմաթիւ մրցանակներ:

 

-Շատ կը լսենք, որ լիբանանահայութեան, յատկապէս երիտասարդ խաւը մտադիր է Լիբանանէն հեռանալ, ի՞նչ է պատճառը, եւ, ձեր կարծիքով, արդեօք մեծ է անոնց թիւը:

Այս վերջին մի քանի տարին Լիբանանի մէջ տիրած է անհասկնալի սղութիւնը,   աշխատանք  ճարելու ու ոլորտներու  սահմանափակ  ըլլալը  երեւելի դարձան։ Ու   այս    պատճառներով է, որ լիբանանահայութեան երիտասարդական խաւը եւ յատկապէս համալսարանական շրջանաւարտ տղաքն ու աղջիկները կը դիմեն արտասահման, մասնաւորապէս Ծոցի արաբական երկիրներ, աշխատանքի եւ, այսպէս ըսած, «ապագայ կերտելու» համար։ Անշուշտ անոնք  նպատակադրած կ'ըլլան որոշ շրջան մը աշխատելէ ետք Լիբանան վերադառնալ, բայց՝ շատերը ետ չեն վերադառնար:

 

-Հայաստանը, ձեր կարծիքով, գրաւիչ երկիր է լիբանանահայ երիտասարդութեան համար: Եթէ այո, ապա ի՞նչով գրաւիչ է ան:

Լիբանանի հայ գաղութը եղած է միշտ ազգասէր եւ հայրենասէր գաղութ: Երեխաներ արդէն փոքր տարիքէն դեռ հայրենիքը չտեսած, իրենց երազային աշխարհին մէջ սիրահարուած կ'ըլլան Հայաստանին։  Իսկ  եթէ  առիթը ընծայուի  Հայաստան  գալով, անոնք   իրենց  երազը կ'իրականացնեն։ Անոնք    կը սկսին ոչ թէ երազալով, այլ հիմնաւորուած եւ խոր համուզմունքով  սիրել Հայաստանը, կը տեսնեն, թէ Հայաստանը որքան գրաւիչ երկիր է իր  բնութեամբ, համեստ ժողովուրդով եւ մանաւանդ Արարատով։

Կրնամ ըսել, որ Հայաստան տեղափոխուիլ ուզողներուն թիւը  մեծ է,  մանաւանդ երիտասարդական խաւին մէջ։   Կարեւոր է հաշուի  առնել, որ  անոնցմէ շատեր Լիբանանի    մէջ իրենց տարիներու աշխատանքով եւ ճակտի քրտինքով հասած են բարձր դիրքերու,  եւ հիմա անոնցմէ     շատերուն  համար  խորթ կը թուի   մէկդի թողուլ  այդ ամէնը ... սակայն վստահ եմ, երբ Հայաստանի մէջ ըլլան յարմար առիթներ,   կու գան, կ'աշխատին, կ'ապրին ու կը հաստատուին Հայաստանի մէջ, կու գան եւ կը հարստացնեն   մեր   երկիրը իրենց մտքերով եւ փորձառութեամբ:

 

- Քեզի համար ինչ էր Հայաստանը մինչեւ  այստեղ գալդ եւ դուն Հայաստանի մէջ աշխատելու հնարաւորութիւն ստացած ես, ի՞նչ է իրական պատկերը: Ի՞նչ փոխուեցաւ վիրթուալ աշխարհէն իրական աշխարհին միջեւ ինչ էին տարբերութիւնները, եւ հիմա որ հոս պիտի բնակիս, արդեօք  նախկին  պատկերը  փոխուեցա՞ւ։

Ես առաջին անգամ 2013-ին եկած եմ Հայաստան, երբ 17 տարեկան էի, ուր մասնակցեցայ Արցախ Ֆոնտի կազմակերպած Ասպետ ճամբարին: Այդ ինծի համար երազ մըն էր, որ իրականացաւ, երբ առաջին անգամ ըլլալով տեսայ Արարատը  սարը, մնացի Արցախ եւ մօտէն ծանօթացայ հայ զինուորին: 2015-ին եւ 2018-ին դարձեալ, մաս կազմելով ՀՅԴ ԶՈՄ-ի «Դէպի երկիր» յանձնախումբի կազմակերպած ճամբարին, եկայ Արցախ, ուր շփուեցայ տեղի ժողովուրդին եւ երեխաներուն հետ: Փորձառութեան առումով սակայն ամէնէն տպաւորիչը 2017-ին էր, երբ մաս կազմեցի «Birthright Armenia» («Դէպի Հայք») ծրագրին եւ   առիթը ունեցայ 4 ամիս աշխատելու Հայաստանի մէջ, մօտէն ծանօթացայ   աշխատաւոր  դասակարգին, Հայաստանի շուկային եւ տնտեսական վիճակին: Այսօր արդէն իմ լաւ ընկերոջս՝ Աւետիս Մնչրեանին միջոցաւ ինծի գործի առիթ եղաւ Երեւանի Սարեան փողոցին  վրայ գտնուող Gouroo ճաշարանին մէջ, եւ այժմ ուրախութեամբ կրնամ ըսել, որ Երեւանի ամէնէն գեղեցիկ եւ լաւ ճաշարաններէն մէկուն մէջ տնօրէնի պաշտօն կը վարեմ:

Ես ուզեցի Հայաստան գալ եւ  5 տարուան փորձառութիւնս  բաժնեկցիլ    ճաշարանային ոլորտին մէջ   գործողներուն   հետ։

Հայաստանը ինծի համար արդէն դադրած է հանգստավայր մը ըլլալէ, ուր կու գայի ժամանցի, հանգստանալու, պտըտելու եւ   ապա Պէյրութ վերադառնալու:

 

-Ձեր աշխատած՝ սնունդի, ճաշարանային ոլորտին մէջ Հայաստանը խոստմնալի՞ց երկիր է:

Այո, Ճաշարանային ցանցերու ոլորտին եւ ընդհանրապէս Hospitality-ի մէջ իմ կարծիքով Հայաստանը խոստմնալից երկիր է եւ ես տեսնելով այդ ներուժը, համոզուեցայ Հայաստան գալու եւ իմ ներդրումը ունենալու այս ոլորտի զարգացման մէջ:

 

- Ի՞նչ  կ՚ուզէք  ըսել   սփւռքահայ երիտասարդներուն:

Սփիւռքահայութեան կ'ուզեմ ըեսլ, որ մենք կը պատկանինք Հայաստանին եւ  մենք՝ որպէս սփիւռքահայ երիտասարդութիւն, մեր նոր մտքերն ու փորձառութիւնները հաւաքելով աշխարհի չորս կողմէն եւ մէկտեղելով Հայաստանի մէջ, կրնանք ունենալ հզօր  հայրենիք: Վստահ եմ,  որ տարբեր մտքեր եւ գաղափարներ կան, թերեւս նոյնիսկ շատ պարզ բաներ, որ մենք ունինք մեր ապրած երկիրներուն մէջ, որոնք դեռ չկան Հայաստանի մէջ, դուք եղէք այդ նորարութիւննները   առաջինը  Հայաստան բերողները։ Հայաստան եկէք, հիմա  արդէն   ժամանակն է։

Լրահոս
Ամենաընթերցուած
Օրվա
Շաբաթվա
Ամսվա
One of the world's oldest civilizations, Armenia once included Mount Ararat, which biblical tradition identifies as the mountain that Noah's ark rested on after the flood. It was the first country in the world to officially embrace Christianity as its religion (c. A.D. 300).In the 6th century B.C. , Armenians settled in the kingdom of Urartu (the Assyrian name for Ararat), which was in decline. Under Tigrane the Great (fl. 95–55 B.C. ) the Armenian empire reached its height and became one of the most powerful in Asia, stretching from the Caspian to the Mediterranean seas. Throughout most of its long history, however, Armenia has been invaded by a succession of empires. Under constant threat of domination by foreign forces, Armenians became both cosmopolitan as well as fierce protectors of their culture and tradition. Over the centuries Armenia was conquered by Greeks, Romans, Persians, Byzantines, Mongols, Arabs, Ottoman Turks, and Russians. From the 16th century through World War I, major portions of Armenia were controlled by their most brutal invader, the Ottoman Turks, under whom the Armenians experienced discrimination, religious persecution, heavy taxation, and armed attacks. In response to Armenian nationalist stirrings, the Turks massacred thousands of Armenians in 1894 and 1896. The most horrific massacre took place in April 1915 during World War I, when the Turks ordered the deportation of the Armenian population to the deserts of Syria and Mesopotamia. According to the majority of historians, between 600,000 and 1.5 million Armenians were murdered or died of starvation. The Armenian massacre is considered the first genocide of the 20th century. Turkey denies that a genocide took place and claims that a much smaller number died in a civil war.read more: Armenia: Maps, History, yerevanvideo.com Geography, Government, Culture