Ազգային բարերար Կիրակոս Գույումճեանի հիմնադրած «Ներսէս Շնորհալի» մրցանակը Նաթալի Նաճարեանին... Երեւանի կենդանաբանական այգիի աշխատակիցները բողոքի հաւաք կը կատարեն... Խաշըքճիի հարց. Ամերիկա գոհ է Սէուտական Արաբիոյ կարգադրութիւններէն... Ներկայացուցիչներու Պալատի դեմոկրատական նորընտիր մեծամասնութիւնը պիտի խափանէ Թրամփի նախագահական լիազօրութիւնները...
«Ամէն վերադարձի երեխաներս լալով կը բաժնուէին Հայաստանէն». Հայրենադարձուած Լիբանանահայ
«Ամէն     վերադարձի   երեխաներս լալով  կը բաժնուէին Հայաստանէն». Հայրենադարձուած  Լիբանանահայ
13 Հոկտեմբեր 2018 , 23:20

Վանան ու Վազգէնը ծնած են Լիբանանի մէջ: Թէեւ ամբողջ կեանք մը ապրած են մէկ այլ երկրի մէջ, ուր բոլորովին այլ մշակոյթ ու սովորոյթներ կը տիրեն, այնուամենայնիւ, որոշած են իրականութիւն դարձնել իրենց երազանքն ու կեանքը շարունակել Հայաստանի մէջ: 

 

 

 

Լիբանանեան կեանքի մասին

«Ես ծնած եմ Լիբանանի մէջ, բայց երբ փոքր էի՝ սովետական տարիներուն, ամէն ամառ ծնողներուս հետ կու գայինք Հայաստան եւ երեք ամիս այստեղ կ'անցնէինք, եղբայրս ալ  այստեղ է ծնած է: Նոյնիսկ սովետի անձնագիր ունէի:

Ես եւ ամուսինս՝ Վազգէնը, ունինք երեք երեխայ: Լիբանանի մէջ կ'աշխատէի հագուստի խանութի մէջ, իսկ ամուսինս ոսկերիչ է: Երկու աղջիկներս դպրոց կ'երթային, փոքրը մէկ տարեկան է:

-Ինչպէ՞ս որոշեցիք տեղափոխուիլ Հայաստան:

Անցած տարի, երբ եկած էինք Հայաստան, ամուսինս առաջին անգամ կը տեսնէր Հայաստանը: Շատ սիրեց, տեսաւ, որ մեր երկիրն է, ուր ալ երթանք, պիտի վերադառնանք մեր երկիր, մեր հայրենիք: Պէյրութի մէջ ալ, երբ վիճակը վատացաւ, Սուրիայէն շատ մարդ եկաւ, իսլամները շատցան, շատ վտանգաւոր էր արդէն: Բացի այդ, շատ թանկացումներ եղան երկրին մէջ, շատ դժուար էր այլեւս երկու հոգիով աշխատելու պարագային երեխաներուն դպրոց ուղարկել, ապրիլ: Երեւան ալ կը վախնայինք գալ, քանի որ կառավարութիւնը ուրիշ էր, շատ կը լսէինք, որ չես կրնար գործ ընել այստեղ, քեզմէ փող կ'ուզեն՝ այսքան ինծի պէտք է տաս, թէ չէ այսպէս կ'ընեմ, չես կրնար աշխատել, գործդ կը փակես ու կը փախչիս: Արդէն երեք ամիս է, որ  Հայաստան ենք, շատ հանգիստ ենք, շատ ուրախ ենք: Յուսանք այսպէս կը մնայ, երկիրը դէպի աւելի լաւը կ'երթայ:

Երազի նման էր, երբ այսքան տարի յետոյ եկանք Հայաստան: Բայց, անշուշտ  կառավարութիւնը եթէ չփոխուէր, չէինք գար, քանի որ կը վախենայինք, տեսած էինք ինչպէս Հայաստան տեղափոխուած մարդիկ նորէն վերադառցած էին Լիբանան:

-Եղա՞ծ է պահ, որ  զղջացած  էք Հայաստան տեղափոխուելու համար:

Չէ եղած: Հիմա երբ ինծի կը հարցնեն կրնայ ըլլալ ետ Պէյրութ վեադառնաս, կ'ըսեմ՝ ոչ:  Այստեղ շատ լաւ է, երեխաներուս համար։Աշխատողին համար լաւ է երկիրը, դպրոցները շատ լաւ են, մարդիկ ալ շատ լաւ են, թէեւ ամէն երկրի մէջ ալ լաւն ալ կայ, վատն ալ: Կարեւորը այն հանգստութիւնն է, որ այստեղ կայ, երկրի հանդարտութիւնն է: Ամուսինս եւս մտադրութիւն ունի գալ Հայաստան, պարզապէս այնտեղ անաւարտ գործեր ունի, վերջացնելէն ետք անշուշտ պիտի գայ, կը սպասենք:

 

-Սպասելիքները արդարացա՞ն:

Արդարացան: Երկիրը առաջ կ'երթայ, շատ փոփոխութիւններ կ'ըլլան, որ չէինք սպասեր:

 

 

-Ի՞նչ դժուարութիւններու հանդիպեցաք Հայաստանի մէջ:

Հայաստանի մէջ առանձնապէս դժուարութիւններու չենք հանդիպած: Միակ խնդիրը, որուն հանդիպեցինք, հիւանդանոցին մէջն էր: Չէինք գիտեր, թէ ինչ թուղթեր պէտք են, մէկը միւսին կը հարցնէր, տեղեակ չէին: Պէտք է օրէնք դրուի, դուրսէն եկողներուն յստակ ըսուի, թէ ինչ թուղթեր պէտք են, ուր պէտք է երթալ այդ թուղթերուն համար: Իրենք ալ չէին գիտեր  ինչը ինչպէս պէտք է ըլլայ:

Մէկ խնդիր ալ կայ. քիչ մը տուները սղեր են, պէտք է հետեւին անոր: Պէտք չէ այդպէս ընել, պէտք չէ ժողովուրդի վերադարձի փաստէն օգտուիլ եւ թանկացնել տուները: Այս ժողովուրդը մեր հայն է, ժամանակին երբ ջարդուեցան, գացին դուրս, չարչարուեցան, հիմա ետ կու գան, պէտք է այդպէս չվարուին անոնց հետ:

 

 

-Ինչո՞վ կը զբաղուիք Հայաստանի մէջ:

Տան մէջ Պէյրութի հայկական, արաբական ճաշեր, անուշներ, նոյնիսկ եւրոպական ճաշեր կը պատրաստեմ, պատուէրներ կ'ընդունիմ։Մարդիկ, որ ծանօթ չեն այդ ճաշատեսակներուն, կը ծանօթանան, կը պատուիրեն, կը հաւնին: Մեր երկրի համար ալ փոփոխութիւն է:

Կը յորդորէ՞ք լիբանանաբնակ ազգականներուն, ծանօթներուն, որպէսզի իրենք ալ տեղափոխուին Հայաստան:

Ես շատ մեծ շրջապատ ունիմ: Հայերէն բացի ունիմ արաբախօս քրիստոնեայ շատ ծանօթներ: Կու գան Հայաստան, շատ կը սիրեն: Ինչ կը վերաբերի գալ, մնալուն, ան որ ունի Հայաստան գալու կարողութիւն, բոլորը կու գան: Իմ բարեկամներէս շատեր արդէն այստեղ են, շատերը կը պատրաստուին մինչեւ տարեվերջ գալ: 5-6 ընտանիք, որ կը ճանչնամ, տեղափոխուեցան Հայաստան: Շատեր կան, որ կը փափաքին գալ Հայաստան, բայց հնարաւորութիւն չունին: Ճիշդ է, Հայաստանի մէջ կազը, լոյսը, ջուրը դուրսի համեմատ աժան է, բայց այստեղ ապրիլը այդքան ալ հեշտ չէ: Եթէ եկողը հետը դուրսէն հաւաքած գումար չունի, աւելի դժուար կըլլայ անոնց համար:

-Ի՞նչ զգացիք, երբ տեղափոխուեցաք Հայաստան:

Ամէն տարի, որ կու գանք, ուրախութեամբ կու գայինք, երբ կը վերադառնայինք Լիբանան, երեխաներս լալով կու գային: Հայաստանը իրենց համար դրախտ է, դուռը կը բանան, բակին մէջ կը խաղան: Այնտեղ չէնք կրնար դուռը բանալ, բակ իջնել, կը վախնայինք: Այստեղ միտքերնիս հանգիստ է: Վերջ ի վերջոյ, ուր ալ երթաս, աս է քու հայրենիքդ, քու տանդ մէջ քեզի հանգիստ կը զգաս, այնտեղի վախերը չկան: Հայաստանի նման չկայ, երանի թէ դուրսի հայութեան, որոնք չեն կրնար գալ, օգնեն, փոքր հողով մը, բանով մը, մեր երկիրը շատ մեծ է, շատ մարդ կրնայ այստեղ ապրիլ: Եթէ փոքր բանով մը օգնեն, մեր երկիրը դեռ աւելի լաւ կը դառնայ»:

Հեղինակ՝ Մերի Բալասանեան
Vesti.am

Լրահոս
Ամենաընթերցուած
Օրվա
Շաբաթվա
Ամսվա
One of the world's oldest civilizations, Armenia once included Mount Ararat, which biblical tradition identifies as the mountain that Noah's ark rested on after the flood. It was the first country in the world to officially embrace Christianity as its religion (c. A.D. 300).In the 6th century B.C. , Armenians settled in the kingdom of Urartu (the Assyrian name for Ararat), which was in decline. Under Tigrane the Great (fl. 95–55 B.C. ) the Armenian empire reached its height and became one of the most powerful in Asia, stretching from the Caspian to the Mediterranean seas. Throughout most of its long history, however, Armenia has been invaded by a succession of empires. Under constant threat of domination by foreign forces, Armenians became both cosmopolitan as well as fierce protectors of their culture and tradition. Over the centuries Armenia was conquered by Greeks, Romans, Persians, Byzantines, Mongols, Arabs, Ottoman Turks, and Russians. From the 16th century through World War I, major portions of Armenia were controlled by their most brutal invader, the Ottoman Turks, under whom the Armenians experienced discrimination, religious persecution, heavy taxation, and armed attacks. In response to Armenian nationalist stirrings, the Turks massacred thousands of Armenians in 1894 and 1896. The most horrific massacre took place in April 1915 during World War I, when the Turks ordered the deportation of the Armenian population to the deserts of Syria and Mesopotamia. According to the majority of historians, between 600,000 and 1.5 million Armenians were murdered or died of starvation. The Armenian massacre is considered the first genocide of the 20th century. Turkey denies that a genocide took place and claims that a much smaller number died in a civil war.read more: Armenia: Maps, History, yerevanvideo.com Geography, Government, Culture