Ազգային բարերար Կիրակոս Գույումճեանի հիմնադրած «Ներսէս Շնորհալի» մրցանակը Նաթալի Նաճարեանին... Երեւանի կենդանաբանական այգիի աշխատակիցները բողոքի հաւաք կը կատարեն... Խաշըքճիի հարց. Ամերիկա գոհ է Սէուտական Արաբիոյ կարգադրութիւններէն... Ներկայացուցիչներու Պալատի դեմոկրատական նորընտիր մեծամասնութիւնը պիտի խափանէ Թրամփի նախագահական լիազօրութիւնները...
Սուրիահայերու յաջողութեան եւս մէկ նոր հասցէ. Դաւիթաշէնի մէջ գործող «Թոշքա» ճաշարան
Սուրիահայերու յաջողութեան եւս մէկ նոր հասցէ. Դաւիթաշէնի մէջ գործող «Թոշքա» ճաշարան
12 Հոկտեմբեր 2018 , 21:31

Սուրիոյ համադամ ճաշերը եւ հայրենիքի բարենպաստ պայմանները մեր յաջողութեան գրաւականն են. Հալէպահայ Սոնա Ազլեան-Թիւֆէնքճեան 

 

Սուրիական լաւագոյն ուտեստներէն մէկը՝ թոշքան, Դաւիթաշէն համայնքի «Թոշքա» ճաշարանին մէջ տօնական օրերուն կը մատուցուի, թէեւ այցելուները ամէն օր ալ կրնան պատուիրել ու վայելել իրենց քիմքին հաճելի, ծանօթ ու անծանօթ ուտեստները՝ սուրիական խոհանոցէն:

3 ամիս առաջ Սոնա Ազլեան-Թիւֆէնքճեանը բացած է արագ սնունդի կէտի դռները դաւիթաշէնցիներուն առջեւ՝ Սուրիոյ մէջ ձեռք բերած իր խոհարարական հմտութիւնները ի ցոյց դնելով նաեւ երեւանցիներուն:

«Կեանքիս մէջ չէի պատկերացներ, որ իմ՝ որպէս տանտիկին, խոհարարական հմտութիւնները պիզնեսի մէջ կ'օգտագործեմ, որովհետեւ ինչ որ կ'ընէինք, մեր ընտանիքին, զաւակներուն, հիւրերուն համար կ'ընէինք ու ամէն անգամ կ'ուզէինք զարմացնել, ամէն մէկ նոր հիւրին նոր բան մը մատուցել, այդ փորձառութիւնը այսօր կ'օգտագործենք, իմ խոհարարուհիները ամենալաւը կ'ընեն»:

Ան հպարտութեամբ կը շեշտէ, որ ի տարբերութիւն այլոց, սուրիահայ տանտիկինները կարիք չունին խոհարարական կրթութիւն ստանալու, բաւական է իրենց տարիներու փորձը, որ հպարտութեան առիթ է իւրաքանչիւր սուրիահայու համար: Կ՛ըսէ.

«Մենք՝ սուրիահայերս, լաւ տանտիկիններ ենք, որովհետեւ տունէն դուրս չենք աշխատած, ունեցած ենք ամենօրեայ հիւրեր, պատրաստած ենք մեծ սեղաններ, այնպէս որ որոշ փորձառութեան տէր ենք: Չեմ ըսեր, որ՝ գացեր, մասնագիտութիւն ստացեր եւ եկած եմ այսօր այս գործը սկսած եմ, ո՛չ,  մենք մեր տանտիկինութեամբ ինքնավստահ գիտենք, որ կրնանք լաւագոյնը տալ, պէտք չունինք նոր դասընթացքներ ընելու կամ փորձառութիւն ձեռք ձգելու, որովհետեւ ամբողջ կեանքերնիս մեր տունով, խոհանոցով հետաքրքրուած ենք, որովհետեւ աւանդապահ տանտիկիններ եղած ենք»:

Մեր հայրենակիցը  կը նշէ, որ իրենց ծառայութիւններէն միայն Դաւիթաշէն հաստատուած  սփիւռքահայերը   չէ որ կ'օգտուին,  այլ  նաեւ տեղի բնակիչները, որոնց համար արեւելեան   համադամ  ուտելիքներու ճաշակումը    սկսած է  դառնալ  ամէնօրեայ   աւանդոյթ:

«Խմորեղէնները կը պատրաստենք սպանախով եւ զանազան տեսակներով, այսինքն՝ մօտ 15-20 տեսակ, որ առաւօտեան կամ ընդմիջումներու ժամանակ   կ'ուտուին: Յատկապէս   մսաշոթը, որ   մեր խոհանոցին մէջ   իւրայատուկ տեղ մ'ունի»:

 


Տիկին Սոնա նաեւ կը շեշտէ, որ այստեղ  Հայաստանի մէջ ուտելիքները յատուկ արժէք ալ կը ստանան, որովհետեւ ուտեսները կը պատրաստուին առողջ  պայմաններու մէջ  աճած բանջարեղէններով:    

«Սուրիահայ մասնագիտացուած խոհարարուհիներ կը պատրաստեն ուտեստը՝ սկզբունք ունենալով  մաքրութիւնը եւ օրկանիք, ոչ պահածոյ բաներ օգտագործելը, միսը՝ թարմ, բանջարեղէնը՝ թարմ: Առաւել, մաքրութիւնը մեր սկզբունքն է, ամէն ինչ մաքուր պիտի պատրաստուի, որ մեր յաճախորդներուն կարողանանք լաւագոյնը տալ: Մենք շատ ճակատաբաց կրնանք ըսել՝ մեր մսավաճառը մեր կողքն է, կրնանք վկայել, որ օրը օրին թարմն ու ընտիրը կ'առնենք: Մենք մեր տան համար ինչպէս ամենաընտիրը կը վերցնենք, խանութին համար աւելի բծախնդիր ձեւով կը վերցնենք»:

7-րդ տարին է՝ ինչ Ազլեանները կ'ապրին Հայաստանի մէջ: Ծանօթացած են տեղի շուկային, հետեւաբար  անոնց  համար հեշտ եղած է կայանալը, մինչ այս ալ հագուստի խանութ ունեցած են: Հիմա Դաւիթաշէնի մէջ անոնց ունեցած նոր տարածքը իրենց սեփականութիւնն է եւ  կարողացած են այն ձեռք բերել Հալէպի ունեցած   իրենց խնայողութիւններով:

«Ես չեմ կրնար մոռնալ Հալէպը, ամէն բարիքները մենք այնտեղէն բերած ենք: Այլապէս այս խանութի տէրը չէինք կրնար ըլլալ: Մեր յուշերը, կեանքի  կարեւոր մէկ   մասը   այնտեղ են, բայց մեզի համար հայրենիքն ալ հայրենիք է...»

Ամուսիններով Հայաստան են, իսկ զաւակներն ու թոռնիկները՝ Պէյրութ են, կ'ըսէ՝ անոնց համար հեշտ չէ ամէն անգամ տեղափոխուիլ, երեխաներու կրթութիւնը կիսատ ձգել, բայց մեծահասակները աւելի հանգիստ կեանքի կը ձգտին, հետեւաբար իրենք սիրով ընտրեցին Հայաստանը:

«Մեր տեղը այստեղ է, հանգիստ կրնանք ապրիլ, բայց կրնայ ըլլալ երիտասարդները կեանք կերտելու համար դուրս երթան...

Այդ   մէկը անշուշտ   իրենց որոշումն է»:

Լրահոս
Ամենաընթերցուած
Օրվա
Շաբաթվա
Ամսվա
One of the world's oldest civilizations, Armenia once included Mount Ararat, which biblical tradition identifies as the mountain that Noah's ark rested on after the flood. It was the first country in the world to officially embrace Christianity as its religion (c. A.D. 300).In the 6th century B.C. , Armenians settled in the kingdom of Urartu (the Assyrian name for Ararat), which was in decline. Under Tigrane the Great (fl. 95–55 B.C. ) the Armenian empire reached its height and became one of the most powerful in Asia, stretching from the Caspian to the Mediterranean seas. Throughout most of its long history, however, Armenia has been invaded by a succession of empires. Under constant threat of domination by foreign forces, Armenians became both cosmopolitan as well as fierce protectors of their culture and tradition. Over the centuries Armenia was conquered by Greeks, Romans, Persians, Byzantines, Mongols, Arabs, Ottoman Turks, and Russians. From the 16th century through World War I, major portions of Armenia were controlled by their most brutal invader, the Ottoman Turks, under whom the Armenians experienced discrimination, religious persecution, heavy taxation, and armed attacks. In response to Armenian nationalist stirrings, the Turks massacred thousands of Armenians in 1894 and 1896. The most horrific massacre took place in April 1915 during World War I, when the Turks ordered the deportation of the Armenian population to the deserts of Syria and Mesopotamia. According to the majority of historians, between 600,000 and 1.5 million Armenians were murdered or died of starvation. The Armenian massacre is considered the first genocide of the 20th century. Turkey denies that a genocide took place and claims that a much smaller number died in a civil war.read more: Armenia: Maps, History, yerevanvideo.com Geography, Government, Culture