Բողոքի շարժում Լիբանանի մէջ. Վարչապետ Հարիրիի համակիրները փակած են Պէյրութի կարգ մը թաղամասերը... Ղարաբաղի հարցում դեռ մի բառ չեմ բանակցել, իսկ իրենք ասում են, թե հող եմ յանձնելու. Նիկոլ Փաշինեան... Իսրայէլ պիտի աւելցնէ իր զինուորական պիւտճէն... Հակազդեցութիւն Էրտողանի քարոզչութեան՝ «Նիւ Եորք Թայմզ»ի մէջ...
«Հայաստանը ուժ տուաւ ինծի» Ալինա Սամուէլեան
«Հայաստանը   ուժ  տուաւ ինծի» Ալինա Սամուէլեան
19 Ապրիլ 2018 , 00:10

Ալինա Սամուէլեանը, որ դուստրն է Վազգէն Սամուէլեանի եւ Գարօլին Սամուէլեան Գուզույեանի,  հասակ առած է Միջին Արեւելքէն Ամերիկա հաստատուած ընտանիքի մը մէջ: Հակառակ «ամերիկեան կեանք»ի որոշ սահմանափակումներուն, Ալինան ստացած է այնպիսի դաստիարակութիւն մը , որ կը տարբերուի իր շրջապատէն:

Անշուշտ դաստիարակութիւնը այս պարագային միայն սեփական կեանքի յաջողութեան հասնելու, լաւ կրթութիւն եւ ուսում ստանալու կամ բարձր դիրքերու հասնելու  մէջ չէ, այլ  շրջապատէն տարբերուելու, տարբեր մօտեցումներ ունենալու եւ կեանքին այլ հայեացքով մը նայելու առաքինութիւն  մը:

Ալինա Սամուէլեանը «FLY» (Freedom Loving Youth) կազմակերպութեան երիտասարդական խմբակի հիմնումին նախաձեռնողն է:

Ան ծնած է Լոս Անճելըս, անոր մեծագոյն երազներէն մէկն է ամէն կերպ օգնութեան հասնիլ Հայաստանի կարիքաւոր մանուկներուն: Երիտասարդուհին, որ ներկայիս համալսարանական իր ուսումը կը կատարելագործէ Լոս Անճելըսի մէջ, նաեւ մաս կը կազմէ իրենց՝ Սամուէլեաններու տղամարդկանց հագուստի արտադրութեան հիմնարկին, ան կը հաւատայ, որ կարեւոր ներդրում ունի ընելիք այդ հիմնարկէն ներս, ինչպէս նաեւ մեծ կարեւորութիւն կու տայ «FLY» կազմակերպութեան, որուն հիմնական նպատակն է օժանդակութիւններ հասցնել Հայաստանի եւ Սուրիոյ կարիքաւոր երեխաներուն:

Ալինա Սամուէլեանը, որպէս «FLY» կազմակերպութեան երիտասարդական թեւի պատասխանատու, իր շուրջ բոլորած է տասնեակ ամերիկահայ երիտասարդներ, որոնք նոյնպէս  կարեւոր աշխատանք կը ծաւալեն Հայաստանի փոքրիկներուն օժանդակութիւններ տրամադրելով:


 «FLY»ի գործունէութեան ծիրէն ներս, ան  վերջերս այցելեց Հայաստան ուր եւ պատասխանեց «Ժամանակ»ի Երեւանի աշխատակից Սագօ Արեանի հարցումներուն:

-Ալինա, գիտեմ որ աշխոյժ կերպով կը մասնակցիս «FLY»ի աշխատանքներուն եւ ինծի համար, որպէս լրագրողի շատ հետաքրքրական է լսել եւ իմանալ թէ Միացեալ Նահանգներու մէջ ծնած անձնաւորութիւն մը այսքան «բուռն» հետաքրքրութիւն ունի Հայաստանի մէջ դժուար եւ ծանր պայմաններու տակ ապրող մանուկներուն եւ երեխաներուն հանդէպ եւ կը փորձէ տարբեր միջոցներով օժանդակել եւ օգտակար ըլլալ անոնց:

Ճիշդ է, որ ես ԱՄՆ ծնած մեծցած եմ, բայց այն ինչին որ առաջին անգամ ականատես եղայ Հայաստանի մէջ, շատ ծանր տպաւորութիւն ձգեց վրաս, այն իմաստով, որ Հայաստանի մէջ առկայ աղքատութիւնը ինծի համար իրապէս զարմանալի էր,ես երեբեք չէի պատկերացներ, որ Հայաստանի մէջ այդքան ծանր մակարդակի աղքատութիւն կայ եւ կան ընտանիքներ, որոնք իրապէս շատ գէշ պայմաններու տակ կ'ապրն: Ամերիկայի մէջ ալ աղքատութիւն կայ, բայց Հայաստանի մէջ իմ տեսածս տարբեր բան մըն էր:

Մենք առաջին անգամ Հայաստան եկանք 2016-ի ապրիլեան դէպքերէն յետոյ եւ կարծես կ'ուզէինք մօտէն տեսնել, թէ ինչ վիճակի մէջ կ'ապրին  Երեւանէն հեռու եղող քաղաքներու մեր հայրենակցները: Կարծես Աստուծոյ կարգադրութեամբ էր, որ մենք յայտնուեցանք Կիւմրիի մէջ եւ այդ տեսարանները, որոնք տեսանք շատ ցաւալի էին, խօսքս անշուշտ «տոմիկներ»ու, թիթեղեայ այդ տուներուն մասին է, ուր 1988-ի երկրաշարժէն ետք մեծ թիւով կիւմրեցիներ ապաստանած են: Ճիշդ է Ամերիկա ալ աղքատութիւն կայ, բայց Ամերիկայի մէջ եղող ոեւէ աղքատ մարդ առնուազն կրնայ ամենօրեայ դրութեամբ տաք ճաշ մը ուտելու հնարաւորութիւնը ունենալ, տասնեակ պատսպարաններ կան ԱՄՆ-ի մէջ, այն մարդիկ, որոնք ճանչցուած են ոպրէս «հոմլես» անտունի, իրենք են որ ընտրած են այդ ճանապարհը եւ ոչ թէ հակառակը եւ այդ առումով է, որ դարձեալ կը շեշտեմ, որ Հայաստանի եւ Ամերիկայի իրավիճակներու միջեւ համեմատական ընելը սխալ է, որովհետեւ ԱՄՆ որպէս երկիր ամէն տեսակի դրութիւն տուած է այն մարդոց, որոնք չքաւոր են, իսկ Հայաստանի մէջ վիճակը կը շարունաէ մնալ ծանր եւ Կիւմրիի մէջ մեր տեսածները իմ ըսածիս ամենամեծ վկայութիւնն են:

Երբ աղքատութեան մասին կը խօսինք, միայն Հայաստանի կամ Ամերիկայի մէջ չէ որ աղքատութիւն կայ, Ափրիկէ ալ ծանր ցամաքամաս մըն է եւ բոլորս գիտենք, լուրերով կը հետեւինք, թէ ինչ թշուռ վիճակներու մէջ կ'ապրին Ափրիկեան կարգ մը երկիրներու բնակիչները:

 


 

-Նշեցիք Ափրիկէն, եթէ Ձեզի առիթ տրուէր Ափրիկէի մէջ նոյնպէս մարդասիրական օժանդակութիւններ կատարել, պիտի ընէի՞ք այդ մէկը: Կամ եկէք այսպէս ձեւակերպեմ հարցումը՝  ինչո՞ւ ընտերցիք Հայաստանը, ինչո՞ւ նպատակայարմար եւ առաջնային համարեցիք Ձեր մարդասիրական օժանդակութիւնները Հայաստան բերել:

Այս հարցումը կ'ուղղեմ տրուած ըլլալով, որ դուք «օրկանիք» կապ մը չունիք Հայաստանի հետ, Ձեր մայրը Հալէպէն է, իսկ հայրը Լիբանանէն եւ Հայաստանի հետ ուղղակի կապ մը չունենալը նաեւ պատճառ է, որ դուք շատ ալ չհետաքրքրուիք Հայաստանի բնակչութեան վիճակով:

Շատ դիպուկ է ձեր հարցումը, ուրիշներ ալ այդ թեման բարձրացուցած են: Նախ կ'ուզեմ ըսել, որ ես ամէն բանէ առաջ իմ դաստիարակութիւնս , իմ մտածելակերպս կը պարտիմ ծնողներուս եւ շնորհակալ եմ իրենց ատոր հաամր, յետոյ ինծի համար ոչ մէկ օր Ամերիկայի մէջ ծնած ապարած ըլլալս զգացուցած են, որ ես ամերիկեան հոգեբանութիւն կրող մէկն եմ, ես ինչքան որ ամերիկացի եմ, որպէս քաղաքացի, նոյնքան ալ հայ եմ եւ այդտեղ Ամերիկայի մէջ ապրիլը բան մը չի նշանակեր ու ատոր համար է, որ մտածած եմ եւ ընդունած եմ, որ մեզի համար որպէս հայեր ամէնէն առաջ մեր հայրենակիցներուն վիճակն է, որ կը հետաքրքրէ. անոնց վիճակին բարելաւումը, օգնութեան ձեռք երկարելը նաեւ կը բխին հայուն հանդէպ ունեցած նախանձախնդրութենէս, եւ ինչպէս քիչ առաջ ըսի, այդ նախանձախնդրութիւնը , այդ մօտեցումը ինծի տրուած է իմ ծնողներէս, որուն համար ես միշտ երախտապարտ պիտի մնամ:

Ասիկա ըսել չէ, որ ես ցեղապաշտ եմ եւ ինծի համար ինչպէս հայ մանուկները, նոյնպէս օտար մանուկներն ալ բոլորը Աստուծոյ պարգեւն են, եւ անոր մէջ փնտռելով մարդկային բոլոր այն բարձր արժէքները, որոնք ինծի համար անշուշտ մեծ իմաստներ ունին:

Յաճախ երբ ես ինծի մտածեմ, կը տխրիմ եւ ցաւ կը զգամ , որ ինչու մեր ազգի խաւերուն մէջ ատելութիւն կայ, չկամեցողութիւն կայ, բայց մեր հիմնած կազմակերպութեան շնորհիւ մենք կը փորձենք հակառակը փաստել եւ կը փորձենք յոյս մը տալ բոլոր անոնց, որոնք կարիքը ունին այդ օգնութեան. Ինծի համար ալ ոսկի օրէնք է՝  երբեք զատողութիւն չդնել հայերու միջեւ, ինծի համար ոչ մէկ գաղափարական կամ դաւանական պատկանելիութիւն արգելք կրնայ հանդիսանալ, որ ես այդ հայուն չյարգեմ, չսիրեմ, չօգնեմ, չպատուեմ, ինծի համար այս է գլախւոր սկսզբունքը եւ բոլոր մնացեալը մանրամասնութիւններ են: Անշուշտ այս բոլորին մէջ ես նաեւ  տեսնելով մեր երեխաներուն վիճակը, յաճախ ես մեզ բոլորիս կը քննադատեմ, նկատելով  որ այս վիճակին մէջ մեզմէ իւրաքանչիւրը իր մեղքը ունի եւ եթէ մենք իրար հանդէպ հանդուրժող ըլլայինք, զիրար իրապէս սիրող ըլլայինք, ապա մեր երեխաները շատ աւելի լաւ վիճակի մը մէջ պիտի ըլլային:

 

-Կ'ուզէի հարցնել, թէ ինչպէ՞ս որոշեցիք որպէս «FLY», Ձեր գործունէութեան ծիրը նաեւ ընդարձակել եւ Հայաստան հասնիլ:

Նախ ըսեմ, որ  «FLY»ը երբ հիմնուեցաւ, Սուրիոյ երեխաներուն օգնելու նպատակով էր, որ հիմնուեցաւ, այն ատեն ոչ մէկ ծրագիր կար Հայաստանի մէջ մեր գործունէութիւնը ծաւալելու, բայց երեւի Աստուծոյ միջնորդութիւնն էր եւ Աստուծոյ կամքն էր, որ մենք, ինչպէս քիչ առաջ ըսի, 2016-ի ապրիլի դէպքերէն ետք Հայաստան այցելենք եւ հոն էր, որ մեզի համար նոր գործելադաշտ մը բացուեցաւ եւ առնուազն ինծի եւ իմ սերնդակիցներուս համար անհաւատալի էր տեսնել այն երեխաներուն վիճակը եւ առօրեան, որոնք թիթեղեայ տուներու մէջ կ'ապրին, որոնք ամէն տեսակի օգնութեան կարիք ունին եւ ամենակարեւորը, սիրոյ եւ գուրգուրանքի առարկայ պէտք է դառնան իւրաքանչիւր հայորդիի համար, որ կարողութիւնը ունի այդ օժանդակութիւնը տալ:

-Իսկ որեւէ զգացական դժուարութիւններու հանդիպեցաք այդ երեխաներուն հետ շփուելու, անոնց հետ մօտէն ծանօթանալու կամ ժամանակ անցնելու ընթացքին:

Նախ ըսեմ, որ ես շատ զգացական անձ եմ, թերեւս այդ մասին քիչերը գիտեն, բայց զարմանալի է, որ տարբեր տեսակի մէկը կը դառնաս այդ երեխաներուն հետ շփուելէ ետք, չեմ գիտեր արդեօք աստուածային ուժն է, որ քեզի կը տրուի՝ անոնց հետ մօտէն խօսելու, շփուելու, ժամանակ անցնելու: Երբ ես անցեալ նոյեմբերին Հայաստան եկայ ծառայելու  նպատակով ինծի համար բաւական դժուարին պահեր էին այդ պահերը, սակայն հետզհետէ իմ մէջ ուժ մը գտայ, որպէսզի կարողանամ այդ դժուար եւ զգացմունքային պահերը թօթափել. այդ ինչ ուժ է արդեօք, որ մարդուս մէջ կայ, որ կրնայ յաղթահարել այդ դժուարութիւնները՝ ես չեմ կրնար բացատրել, սակայն ես ապրած եմ այդ  բոլորը եւ անկախ պատկերներով կամ տեսաերիզներով քու հայրենակիցներու մասին տեսնելը, դիտեը, իրենց հետ անձնական շփում ունենալը բոլորովին այլ մակարդակի յարաբերութիւն մը կը ստեղծէ մէկ կողմէն իրենց եւ միւս կողմէն քու միջեւդ եւ յաճախ կը զգաս, որ անոնք, որ պէտք ունին քեզի, դուն ալ իրենց պէտք ունիս, իրենցմէ դրական ներուժ մը եւ ջերմութիւն մը ստանալու համար: Ի վերջոյ պէտք է ապրիս, որպէսզի կարենաս ճիշդ վկայել եւ որպէսզի այդ ապրածդ քեզի համար նոր պատուհան մը ըլլայ նայելու դէպի բարին, դէպի լուսաւորը: Անշուշտ այս փորձառութենէն ետք ալ ուրիշ գիծ մըն է, որ կը սկսի զարգանալ մէջդ. երբ կը զգաս, որ այդ կարիքաւորները քու օգնութեանդ պէտք ունին, կը սկսիս տարբեր հայեացքով նայիլ հարցերուն եւ կը սկսիս մտածել, թէ ինչ պէտք է ընել օգնելու եւ հնարաւորինս լուծելու համար անոնց ունեցած խնդիրները եւ երբ զգաս, որ դուն պիտի կարողանաս ինչ որ չափով օգնել այդ անկարին, աղքատին եւ չքաւորին արդէն այն ատեն այդ բոլոր տխրութիւններդ կը վերանան եւ իրապէս կը զգաս Աստուծոյ ներկայութիւնը քու կեանքիդ մէջ:

 


 

-Ձեր շրջապատը ինչպէ՞ս կ'ընկալէ այս մօտեցումը, Ալինա:

Տարբեր առիթներով այս թեման խօսակցութեան նիւթ դարձած է եւ զգացած եմ, որ շատեր, երբ իրենց հարց կու տամ՝ արդեօք տեսած էք այն տեսաերիզները կամ պատկերները, որոնք մենք կը տեղադրենք ընկերային ցանցերուն վրայ, ներկայացնելու համար մեր երեխաներուն այսօրուայ վիճակը Հայաստանի մէջ, անոնցմէ շատ շատեր ինծի պատասխանած են, որ իրենք չեն ուզեր, պատրաստ չեն եւ չեն փափաքիր այլոց դժուարութիւնները կամ ապրած վճակը տեսնել, անոնք նաեւ կը պատրուակեն, որ իրենք ստիպուած չեն այլոց ցաւը տեսնելով՝ իրենք եւս ցաւ ապրիլ: Ճիշդ անոնց համար է որ ես կ'ըսեմ, որ ամէն բանէ առաջ պէտք է տեսնել, թէ ինչ իրականութիւն կայ այսօր Հայաստանի մէջ. երբ այդ իրականութիւններուն ականատես դառնան, հետեւին, լսեն, այն ատեն պիտի փոխուի իրենց հայեացքը, որովհետեւ մարդուս կեանքը միայն ուրախութեան պահերով լեցուն կենաք մը պիտի չըլլայ, բոլորս ալ գիտենք, որ տարբեր տեսակի դժուարութիւններ կան, տրաբեր տեսակի պայքար կայ եւ իւրաքանչիւրի կեանքին մէջ ալ տարբեր փուլեր կան, հետեւաբար, եթէ տուեալ անձը որեւէ ձեւով պատրաստ ըլլայ ծանօթանալու այն չքաւորներուն վիճակին, ապա ինք նաեւ պատրաստ կ'ըլլայ որպէսզի ինչ որ չափով օժանդակէ եւ մասնակցի մեր կատարած գործին: Ի վերջոյ, եթէ այդ մարդկային ցաւը չզգաս, քու ունեցածդ չես կրնար արժեւորել: Եւ ըսեմ, որ կենաքը միշտ ուրախութիւն չէ, պիտի այդ ցաւը զգաս, որ կեանքը արժեւորես եւ ունեցածդ արժեւորես:

 

-Որպէս վերջին խօսք ի՞նչ կ'ուզէիք փոխանցել «Ժամանակ»ի ընթերցողներուն:

Ինծի համար «FLY»ը իմ կեանքիս մէջ կարեւոր տեղ եւ դեր ունեցող միութիւն մը դարձաւ: Անշուշտ ամէն անգամ, որ Հայաստան կ'ըլլամ եւ միասնաբար տարբեր աշխատանքներ կը կատարենք եւ օրը կու գայ հեռանալուն, շատ կը տխրիմ եւ չուզելով կը վերադառնամ Հայաստանէն, որովհետեւ ամէն անգամ, որ վերադառնամ իմ ապրած տեղս, տեսակ մը պարապութիւն կը զգամ, եւ սակայն յետոյ կը հասկնամ, որ պէտք է վերստին ուժ հաւաքեմ եւ գործի անցնիմ,  որպէսզի դարձեալ Հայաստան վերադառնամ եւ «FLY» կազմակերպութեան ճիգերով կարելի եղածին չափ օժանդակեմ Հայաստանի կարիքաւոր երեխաներուն:

Նաեւ կ'ուզեմ ըսել, որ շնորհակալ եմ Աստուծոյ, որ ինծի այս առիթը տուաւ «FLY»-ին միջոցաւ, յանուն իրեն այս բարեգործութիւնը կատարել, ինծի համար մեր ըրածը պարզապէս փոքր ծառայութիւն մըն է եւ այդ չի նշանակեր, որ ամէն մարդ ստիպուած է նամն բարեսիրական միութիւն բանալ, որպէսզի ծառայէ. ամէն մարդ իր ճանապարհը ունի, իր ընելիքը ունի եւ վստահ եմ, որ իւրաքանչիւր ոք, որ կը փնտռէ այդ լոյսը, ճանապարհը, պիտի գտնէ իր կեանքին մէջ: Եւ շատ ուրախ եմ, որ 18 տարեկանիս ես արդէն յաջողած եմ գտնել այդ ճամբան եւ գիտնալ իմ գոյութեանս պատճառը եւ իմաստը. կան մարդիկ, որոնց ամբողջ կեանք մը կ'ապրին եւ չեն կրնար գիտնալ իրենց աշխարհ գալու պատճառը կամ իմաստը:

Կը փափաքիմ ու կ'աղօթեմ, որ մեզի ընկերակից եղողներուն թիւը աւելի ստուարանայ, շատնան մեր բարերարները, որպէսզի կարողանանք այս առաքելութիւնը իր աւարտին հասցնել:

Մեր նպատակը ի վերջոյ միայն սովորական օժանդակութիւն մը տալը չէ, այլ կեանքի հանդէպ նոր մօտեցում մը ցոյց տալն է, մեր երեխաները դժուար իրավիճակներէն դուրս հանելն է եւ դէպի փայլուն ապագայ ճամբայ մը ցոյց տալն է:

 

 

 Հարցազրոյցը ՝ Սագօ Արեանի

 «Ժամանակ»

Պոլիս

 

Լրահոս
Ամենաընթերցուած
Օրվա
Շաբաթվա
Ամսվա
One of the world's oldest civilizations, Armenia once included Mount Ararat, which biblical tradition identifies as the mountain that Noah's ark rested on after the flood. It was the first country in the world to officially embrace Christianity as its religion (c. A.D. 300).In the 6th century B.C. , Armenians settled in the kingdom of Urartu (the Assyrian name for Ararat), which was in decline. Under Tigrane the Great (fl. 95–55 B.C. ) the Armenian empire reached its height and became one of the most powerful in Asia, stretching from the Caspian to the Mediterranean seas. Throughout most of its long history, however, Armenia has been invaded by a succession of empires. Under constant threat of domination by foreign forces, Armenians became both cosmopolitan as well as fierce protectors of their culture and tradition. Over the centuries Armenia was conquered by Greeks, Romans, Persians, Byzantines, Mongols, Arabs, Ottoman Turks, and Russians. From the 16th century through World War I, major portions of Armenia were controlled by their most brutal invader, the Ottoman Turks, under whom the Armenians experienced discrimination, religious persecution, heavy taxation, and armed attacks. In response to Armenian nationalist stirrings, the Turks massacred thousands of Armenians in 1894 and 1896. The most horrific massacre took place in April 1915 during World War I, when the Turks ordered the deportation of the Armenian population to the deserts of Syria and Mesopotamia. According to the majority of historians, between 600,000 and 1.5 million Armenians were murdered or died of starvation. The Armenian massacre is considered the first genocide of the 20th century. Turkey denies that a genocide took place and claims that a much smaller number died in a civil war.read more: Armenia: Maps, History, yerevanvideo.com Geography, Government, Culture