«Վրաստանի նախկին իշխանութիւնները «սպիտակ եղեռն» գործադրած են Ջաւախահայութեան դէմ.Չենք մոռցած ատիկա»Արմէն Չախալեան... «Երեւան-2800» Յոբելինական ձեռնարկներու ժամանակացոյցը հրապարակուած է... Բուռն վէճ ՄԱԿ-ի ապահովութեան խորհուրդի նիստին. Պատճառը Խաշըքճին է... Մեծն Բրիտանիա կը հետապնդէ ատրպէյճանցի դրամատան տիրոջ կողակիցին բազմամիլիոն տոլար արժող գնումները...
«Ամէն Ապրիլ 24-ին ահաբեկիչները դժոխքի կը վերածէին Հալէպի հայաշատ թաղամասերը» Տէր Զօր ծառայող զինուորի մայր
«Ամէն      Ապրիլ 24-ին    ահաբեկիչները  դժոխքի կը վերածէին  Հալէպի  հայաշատ թաղամասերը» Տէր  Զօր  ծառայող  զինուորի  մայր
17 Ապրիլ 2018 , 00:24

 «Արեւելք»ի  հարցումներուն կը պատասխանէ  Սուրիոյ  բանակի  հայ զինծառայող Դրո  Մղամէզի  մայր ՝ Մարի  Գազանճեանը, որ   պայմաններու բերումով  ներկայիս  կը գտնուի    Գանատայի Թորոնթօ    քաղաքին մէջ:  Նշենք,  որ Դրոն    Սուրիոյ բանակին  մէջ   զինուորագրուած էր       տարիներ  առաջ  եւ ներկայիս իր ծառայութիւնը կը շարունակէ  Տէր Զօրի մէջ:

 «Արեւելք»  աւելի  վաղ եւ յատկապէս  Տէր Զօրի   ազատագրման  օրերուն   կարճ լրատուութիւն մը կատարած էր   հայ զինուորին  մասին    եւ    այս  օրերուն ալ պատեհ   առիթը  ներկայացաւ  զրուցելու անոր մօտ հետ:

 

 

-Ինչպէ՞ս   հասաք    Գանատա եւ ինչ  տեղեկութիւններ ունիք  Դրոյին մասին:

Նախքան պատերազմին սկսիլը Դրոն   միացած էր  բանակին   եւ   ծառայած ու աւարտած էր  իր զինուորական  պարտականութիւնը:Պատերազմի  սկսելուն հետ      զինք  որպէս  պահեստային զինուոր   ծառայութեան  կանչեցին եւ արդէն   եօթ տարիէ  ի վեր  կը ծառայէ: Սկզբնական շրջանին ամէն կերպ կը մերժէինք հեռանալ Հալէպէն, որովհետեւ նախ Հալէպը շատ կը սիրենք եւ չէինք ուզեր ձգել, երկրորդ որ տղաս հոն կը ծառայէր եւ առանց իրեն չէինք ուզեր փախիլ:

Մեր տունը Սուլայմանիէ թաղամասն էր, շրջան մը   շատ վտանգաւոր դարձաւ այդ թաղամասը, մեր շէնքին վտայ հրթիռ ինկաւ, խոհանոցիս պատերը փուլ եկան, մեր դրացին նահատակուեցաւ,  ու հակառակ   այդ բոլորին չէինք ուզեր ձգել Հալէպը: Մինչեւ օրս մտքիս   մէջ տպաւորուած է, թէ ինչպէս իրենք  զիրենք  ընդդիմադիր կոչած  ահաբեկիչները ամէն Ապրիլ 24-ին դժոխքի   կը վերածէին Հալէպի հայկական   թաղամասերը:Ամէն  բան մեր աչքը առած էինք,  բայց   Դրոն  անհանգիստ էր ու շատ  կ'ուզէր, որ մենք  հեռանայինք Հալէպէն: Պարբերաբար ազգականի մը  տունը  կ'երթայինք,  կը մնայինք մինչեւ հանդարտէր, եւ այսպէս հինգ տարի դիմացանք, բայց զինուոր տղաս՝ Դրոն, միշտ կը կը համոզէր որ երթանք ապահով երկիր, կ'ըսէր ձեր կեանքը վտանգուած է, դուրս եկէք Հալէպէն, ինծի մի սպասէք, ես ապահով եմ եւ այդպէս իր պնդումներով Պէյրութ գացինք:

Այդ ընթացքին Գանատայի քոյրս, որ երկար տարիներէ ի վեր   Թորոնթօ   հաստատուած  է , ըսաւ ձեր թուղթերը պատրաստեմ, մինչ այդ Դրոն  ալ ծառայութիւնը աւարտած կ'ըլլայ, միասին կու գաք, բայց մեր թուղթերը եղան, դեռ Դրոն  կը ծառայէր. առաջին բժշկական քննութեան չգացինք, որպէսզի ժամանակ շահինք, բայց երբ երկրորդ անգամ կանչեցին, կ'ըսուէր որ այլ առիթ չեն տար չներկայացողներուն, տղուս՝ Դրոյին պնդմամբ գացինք եւ այսպիսով Գանատա հասանք: Տղաս դեռ կը ծառայէ, հիմա   զինք  կը սպասենք, եթէ բանակէն ազատելէն ետք Հալէպ մնայ, մենք ալ ետ Հալէպ պիտի  դառնանք:

-Հիմա ի՞նչ լուր ունիք   Դրոյէն,  կը խօսի՞ք  իր հետ, ի՞նչ կը պատմէ:

  Ինչպէս  ըսի  Դրոն  ներկայիս կը ծառայէ Տէր Զօրի  ներքին անվտանգութեան գրասենեակին մէջ:   Յաճախ  կը խօսինք իր հետ, կապի մէջ ենք,  ինք այնտեղ պատասխանատու դիրքի վրայ է, որովհետեւ ուսեալ է, փաստաբանութիւն կ'ուսանէր:

Կը պատմէ, որ Տէր Զօր հիմա հանդարտ է, բայց անկէ առաջ երեք տարի պաշարուած էր, ոչ ուտելիք ունէին, ոչ ջուր, ոչ հոսանք, ամէն ինչ շատ սուղ էր, դրամը չէր բաւեր:  Սկիզբի  շրջանին  մենք ալ  կ'օգնէինք իրեն, մինչեւ որ     ամուսինս ստիպուած   եղաւ  իր  խանութը  փակել եւ  եօթ տարուան  ընթացքին մեր    վաստակածը  գրեթէ   ծախսեցինք:

-Ի՞նչի խանութ ունէր ձեր ամուսինը:

Ամուսինս կօշիկի խանութ ունէր, «Հենրի շուզ»ը, հոն ալ հրթիռ ինկաւ   բոլոր ապակիները կտրուեցան, նայլոններով փակեցինք դուռը, ցուցափեղկը եւ այդպէս ձգեցինք, եկանք. հիմա փակ է:

-Մտադիր է՞ք Հալէպ վերադառնալ:

Կ'ուզենք Հալէպ երթալ, բայց կը վախնանք,  որ փախստականի   մեր  վաւերաթուղթերը անվաւեր ճանչցուին  եւ ետ չկարենանք վերադառնալ:  Բայց տղաս եթէ ծառայութիւնը աւարտէ եւ Հալէպ որոշէ մնալ, անպայման պիտի վերադառնանք:

-Դրոն  ի՞նչ կ'ըսէ, երբ պիտի վերջացնէ զինուրական ծառայութիւնը:

Ինք եօթ տարի է պահեստային զինուոր է, հիմա կ'ըսուի անոնք որոնք իր նման երկար տարիներ ծառայած են, ազատ պիտի արձակուին, յոյսով ենք որ շուտով կ'աւարտէիր ծառայութիւնը,  բայց յստակ թուական չկայ:

Կաղանդին եւ Զատիկին արձակուրդով Հալէպ իջած էր քանի մը շաբաթ, իր   պատասխանատուները  զինք շատ կը  յարգեն  ու կը  վստահին անոր , որովհետեւ       տուած    խօսումը  կը յարգէ:Ընկերներ ուներ, որոնց մեծ մասը արձակուրդի ժամանակ  փախուստ   տուին, անոնցմէ ոմանք սպաննուեցան, ոմանք ալ բանտարկուեցան:

-Տէր Զօրի մէջ ծառայող ուրիշ հայ զինուորներ կա՞ն:

  Այսօր Տէր Զօրի մէջ հայութիւն չկայ: Իսկ զինուորներու  պարագային  այո  կան,  անոնք  Հալէպէն    հոն ծառայութեան կոչուած տղաք  էին, որոնք վտանգաւոր դիրքերու վրայ կը ծառայէին:  Յատկապէս Տէր Զօրի   զինուորական օդակայանի   շրջանը   ու   հոն էր, որ   տղաս անոնց   յաճախ  կ'օգնէր, պաշար, հագուստ եւայլն կը հասցընէր: Անոնցմէ մէկը առեւանգուեցաւ    եւ  ուրիշ մըն ալ  զոհուեցաւ: Համեմատած  մօտիկ անցեալին  այսօր Դրոյին ծառայած   վայրը  տանելի է  ու ապահով:

-Գանատայի    ձեր շրջապատին մէջ հայեր կա՞ն:

Մենք ինչպէս ըսի Թորոնթօ կը մնանք, մեր  ապրած  շրջանին մէջ    մեծ  է հայերուն   թիւը:  Խօսքս    նաեւ   սուրիահայերուն  մասին է, որոնց կը  հանդիպինք   յատկապէս  կիրակի   օրերը, երբ  Սուրբ Աստուածածին եկեղեցի կ'երթանք: Ու  հոն  եղողներուն  մէջ  շատ    ծանօթներ  ունինք,   ծանօթ  դէմքեր, որոնք  մեզի պէս  Սուրիոյ        ծանր   դէպքերուն  հետեւանքով այս հեռաւոր  ափերը հասան:  

-Գանատա հաստատուած սուրիահայութիւնը գո՞հ  է    այդ  երկրի պայմաններէն:

Մեր միակ դժգոհութիւնը  կլիման  է, այստեղ շատ  ցուրտ  է  եւ ձմեռը անտանելի երկար է: Այստեղ ես ու ամուսինս դպրոց կ'երթանք, լեզու սորվելու, տղաս ու աղջիկս ալ Տուպայ էին, 8 ամիս է արդէն մեր հետ են, իրենք ալ դպրոց կը յաճախեն, հակառակ որ վկայական ունին, բայց դեռ չեն աշխատիր: Այսինքն մեր միակ դժգոհութիւնը ցուրտն է, այլապէս քաղաքը շատ գեղեցիկ  է եւ մենք հանգիստ ենք: Եթէ Դրոն  զինուորութիւնը աւարտելէն ետք ուզէ Գանատա գալ, մենք ալ Գանատա կը մնանք մեր զաւակներուն սիրոյն, այլապէս անպայման   Հալէպ պիտի վերադառնանք: Մեզի համար Հալէպը անփոխարինելի   տեղ է,  ի վերջոյ մեր ծննդավայրն է:

 

Լրահոս
Ամենաընթերցուած
Օրվա
Շաբաթվա
Ամսվա
One of the world's oldest civilizations, Armenia once included Mount Ararat, which biblical tradition identifies as the mountain that Noah's ark rested on after the flood. It was the first country in the world to officially embrace Christianity as its religion (c. A.D. 300).In the 6th century B.C. , Armenians settled in the kingdom of Urartu (the Assyrian name for Ararat), which was in decline. Under Tigrane the Great (fl. 95–55 B.C. ) the Armenian empire reached its height and became one of the most powerful in Asia, stretching from the Caspian to the Mediterranean seas. Throughout most of its long history, however, Armenia has been invaded by a succession of empires. Under constant threat of domination by foreign forces, Armenians became both cosmopolitan as well as fierce protectors of their culture and tradition. Over the centuries Armenia was conquered by Greeks, Romans, Persians, Byzantines, Mongols, Arabs, Ottoman Turks, and Russians. From the 16th century through World War I, major portions of Armenia were controlled by their most brutal invader, the Ottoman Turks, under whom the Armenians experienced discrimination, religious persecution, heavy taxation, and armed attacks. In response to Armenian nationalist stirrings, the Turks massacred thousands of Armenians in 1894 and 1896. The most horrific massacre took place in April 1915 during World War I, when the Turks ordered the deportation of the Armenian population to the deserts of Syria and Mesopotamia. According to the majority of historians, between 600,000 and 1.5 million Armenians were murdered or died of starvation. The Armenian massacre is considered the first genocide of the 20th century. Turkey denies that a genocide took place and claims that a much smaller number died in a civil war.read more: Armenia: Maps, History, yerevanvideo.com Geography, Government, Culture