«Նիկոլ Փաշինեանը ճիշդ էր։ Ես սխալուեցի».Սերժ Սարգսեանի վերջին խօսքերը... Վարչապետ Սերժ Սարգսեան հրաժարական տուաւ... «Հըզպալլա» բաժանումի սեմի՞ն... Ամերիկահայ հայր եւ որդի Թաշճեաններու ներդրումը բժշկական ասպարէզէն ներս...
«Հիմա կարեւորը բուժուիլս է, անկէ ետք ամէն բան լաւ պիտի ըլլայ». Դամասկոսի մէջ վիրաւորուած հայ զինուոր
«Հիմա կարեւորը բուժուիլս է, անկէ ետք ամէն բան լաւ պիտի ըլլայ». Դամասկոսի մէջ վիրաւորուած հայ զինուոր
14 Դեկտեմբեր 2017 , 11:02

Շաբաթ մը առաջ «Արեւելք» տեղեկութիւն  փոխանցեց Դամասկոսի մէջ ընթացող թէժ մարտերուն ընթացքին ծանրօրէն վիրաւորուած հայ զինուոր Արարատ Մահտեսեանին  մասին:

Դէպքէն քանի մը օր ետք մեզի յաջողուեցաւ կապ հասատել Արարատին  հետ ու  կատարել  կարճ  հարցազրոյց մը:

Քեսապի ծնունդ  Արարատ շատ սեղմ տողերու մէջ ներկայացուց ընդհանուր իրավիճակը, պատերազմական գետինը, իր հետ պատահածը եւ այսօր բուժուելու  կարեւորութիւնը:  Զրոյցի  ամբողջ ընթացքին կարմիր թելի մը պէս երեւելի կը դառնայ Արարատի քաջ ոգին եւ ապրելու եւ դժուարին պայմաններուն յաղթելու հայ  զինուորի  կամքը:

 

 

- Ո՞ր շրջանի մէջ պատահեցաւ դէպքը եւ ինչպէ՞ս:

 

-Մեր  դիրքերը  կը գտնուին  Այն    Թարմայի մէջ,  «Հայ   ժոպարի»ի  մօտ, որ Դամասկոսի «Պապ թումա» (մեծաւ մասամբ՝   քրիստոնէաբնակ) շրջանէն քսան վայրկեան հեռաւորութեան վրայ է: Այս շրջանը բաւական վտանգաւոր է եւ վերջին մէկ-երկու ամսուան ընթացքին բանակը բաւական զոհեր տուաւ, ամբողջ շէնքեր փուլ եկան եւ շատ վնասներ կրեցինք:

Մեր  գունդը  ընդհանրապէս յարձակողական դիրք կը բռնէր, սակայն այդ օր երեկոյեան ժամերուն պահակութիւն կ'ընէի, թշնամին իր գտնուած կէտէն քանի մը անգամ հարուածեց: Հաւանաբար դիպուկահար էր, ու շատ լաւ կը տեսնէր դիրքս: Ես անմիջապէս դէպի վար իջայ, որ մարմինէս կամ գլուխէս հարուած չստանամ եւ պահպանողական դիրք ստանալու պահուն ոտքէս  ստացայ հարուածը:

- Դիրքին մէջ դուն առանձի՞ն էիր:


-Այո: Մենք թշնամիին չորս կողմը պաշարած էինք աջ, ձախ եւ դիմաց: Ես դիմացի դիրքին վրայ կը գտնուէի:


- Հարուածը ստանալէդ ետք որքա՞ն ժամանակ մնացիր այդպէս:


-Երբ հարուածը ստացայ, ընկերներէս օգնութիւն ուզեցի, որպէսզի կարենամ քաշուիլ գտնուած դիրքէս: Սակայն, որովհետեւ հարուածները անընդհատ ուղղած էին դէպի դիրքս՝ մէկը չկրցաւ օգնութիւն ցուցաբերել եւ այդպէս ես մնացի մօտաւորապէս կէս ժամ: Մօտ 100-125 մեթր հեռաւորութեան վրայ նրբանցք մը կար, ես փորձեցի սողալով հոն հասնիլ այդ միջոցին, որովետեւ սրտիս տրոփումը արագ էր, բաւական արիւն կորսնցուցի: Հազիւ կրցայ հասնիլ այդ նրբանցքը, ուր իմ ընկերներներս կը սպասէին զիս ու անմիջապէս հիւանդանոց տեղափոխուեցայ:


-Իսկ այդ դիրքերուն վրայ ուրիշ զոհեր աձանագրուեցա՞ն այդ օրերուն:


-Յաջորդ օր ուրիշ մը կուրծքէն հարուած ստացաւ, իսկ այդ դէպքէն երեք օր առաջ ուրիշ մը գլուխէն  վիրաւորուեցաւ եւ տեղւոյն վրայ մահացաւ ու բազմաթիւ այսպիսի դէպքեր...

Դիպուկահարը ասկէ առաջ ալ փորձած էր կրակել նոյն դիրքին վրայ, բայց չէր յաջողած, որովհետեւ ես յարձակողական դիրք բռնած էի, սակայն այս անգամ, պահակութեան ժամանակ շարժելու առիթ չունէի եւ չէի գիտեր, թէ ինք ճիշդ ուր է: Երբ հարուածի ցաւէն սկսայ պոռալ, ինքն ալ սկսաւ ուրախութենէն «Ալլահ ու Աքպար» կանչել:


- Ասոնք ի՞նչ խումբեր են, եւ ըստ քեզի, ինչո՞ւ սուրիական բանակը չի կրնար ներխուժել այդ շրջանները:


-«Ֆայլագ Ալ Ռահման» կը կոչուին եւ բաւական լաւ մարզուած ու արհեստավարժ կռուողներ են:

Մենք թափանցած ենք թշնամիին դիրքերը, այսինքն իմ գտնուած կէտս անոնցմէ 70 մեթր հեռաւորութեան վրայ կը գտնուի, սակայն  մեզի համար անյայտ պատճառներով յառաջխաղացք չի կատարուիր եւ այդ մէկը կ'ըլլայ ի գին զինուորներու արեան...

 

-Իսկ չե՞ս կարծեր որ այդ շրջանները կ'ազատագրէ բանակը, որովհետեւ ամէն տեղ արդէն սուրիական բանակի տիրապետութեան տակ է:

 

-Եթէ անընդհատ յարձակում գործէ եւ հարուածէ, կը յաջողի, բայց երբ մէկ անգամ հարուածէ ու ետ քաշուի այդ մէկը անհնար կ'ըլլայ:


- Հետդ հայ կամ քրիստոնեայ այլ զինուորներ կայի՞ն:

 

-Այո, Լաթաքիայէն հայ մը կար՝ Սարգիս Արըճեան, Հալէպէն՝ արաբ քրիստոնեայ մը՝ Ռամի անունով, որ մօտաւորապէս եօթը ամիս պատերազմած էր թէժ գիծերու վրայ եւ որովհետեւ ընտանիքը շատ դժուար պայմաններու մէջ կը գտնուէր ազատ արձակուած էր ծառայութենէն: Ուրիշ քրիստոնեայ մըն ալ  կար նաեւ Հոմսի կողմերէն՝ Սատատ   (Հոմսի  Քարեաթայն  աւանին մօտ գիւղ մը) շրջանէն, Իսկ Դամասկոսէն՝ Տանիէլ անունով զինուոր մը:


- Քանի՞ օր մնացիր հիւանդանոցը:

 

-Մնացի չորս-հինգ օր: Անկէ վերջ ըսին, թէ հանգստեան արձակուրդ ունիմ, եւ այդպիսով բուժումս կիսատ մնաց: Հետեւաբար իմ անձնական միջոցներով բուժումը պիտի  շարունակեմ, որովհետեւ վէրքը բաւական խոր է:


-Ոտքիդ ո՞ր մասէն հարուածը ստացար:

 

-Կրունկիս բաժինը՝ կապարը պայթեցաւ մէջը եւ անոր հետեւանքով լուրջ վնասուածք ստացայ:


- Իսկ  վիրաբուժական գործողութեան կարիք կա՞յ:

 

-Նախ պէտք է վէրքը բուժուի եւ ըստ այնմ յայտնի կ'ըլլայ, թէ գործողութեան կարիք կա՞յ, թէ՞ ոչ: Հաւանաբար գործողութիւն պէտք է, որովհետեւ ոսկորը փշրուած է:


- Հոգեբանական ինչպիսի՞ վիճակի մէջ ես:

 

-Ինչպէս ըսի՝ հիւանդանոց փոխադրուելէս ետք որոշ  բուժումներ ստացայ ու անկէ ետք որոշուեցաւ ծննդավայրս՝ Քեսապ գալ: Դժուար  պահեր եղաւ, բայց գիւղ  գալէս  եւ հարազատներուս  խնամքին արժանանալէ ետք աւելի լաւ կը զգամ ես զիս: Հիմա կը ծրագրենք Լաթաքիա երթալ եւ հոն շարունակել իմ բուժումս: Ամբողջ գիւղը, գիւղի պատասխանատուները, դրացիներս եւ ծանօթներս կողքս են ու իրենց ցոյց տուած ազնիւ վերաբերմունքը բոլոր դժուար պահերը մոռցուց...  Հիմա կարեւորը բուժուիլս է ու անկէ ետք ամէն  բան լաւ պիտի ըլլայ: 

Լրահոս
Ամենաընթերցուած
Օրվա
Շաբաթվա
Ամսվա
One of the world's oldest civilizations, Armenia once included Mount Ararat, which biblical tradition identifies as the mountain that Noah's ark rested on after the flood. It was the first country in the world to officially embrace Christianity as its religion (c. A.D. 300).In the 6th century B.C. , Armenians settled in the kingdom of Urartu (the Assyrian name for Ararat), which was in decline. Under Tigrane the Great (fl. 95–55 B.C. ) the Armenian empire reached its height and became one of the most powerful in Asia, stretching from the Caspian to the Mediterranean seas. Throughout most of its long history, however, Armenia has been invaded by a succession of empires. Under constant threat of domination by foreign forces, Armenians became both cosmopolitan as well as fierce protectors of their culture and tradition. Over the centuries Armenia was conquered by Greeks, Romans, Persians, Byzantines, Mongols, Arabs, Ottoman Turks, and Russians. From the 16th century through World War I, major portions of Armenia were controlled by their most brutal invader, the Ottoman Turks, under whom the Armenians experienced discrimination, religious persecution, heavy taxation, and armed attacks. In response to Armenian nationalist stirrings, the Turks massacred thousands of Armenians in 1894 and 1896. The most horrific massacre took place in April 1915 during World War I, when the Turks ordered the deportation of the Armenian population to the deserts of Syria and Mesopotamia. According to the majority of historians, between 600,000 and 1.5 million Armenians were murdered or died of starvation. The Armenian massacre is considered the first genocide of the 20th century. Turkey denies that a genocide took place and claims that a much smaller number died in a civil war.read more: Armenia: Maps, History, yerevanvideo.com Geography, Government, Culture