Ապրիլեան պատերազմ, խաղաղապահ զօրքերու հետ Աֆղանիստան ու կրկին Արցախ, որ Դերենիկի վերջին պատերազմը դարձաւ (տեսանիւթ)... Փաշինեան պիտի մեկնի Մոսկուա... Նաւթի գինը կրնայ աճ գրանցել, իսկ Ռուսաստանի տնտեսութիւնը բարելաւուիլ... Ճերմակ քաղաքը մնաց հեռուն......
«Հօրս մահէն ետք. Ան թեւ ու թիկունք էր մեզի համար» Բիզանդ Թիւթիւնճեանի յիշատակին
«Հօրս մահէն ետք. Ան թեւ ու թիկունք էր մեզի համար» Բիզանդ Թիւթիւնճեանի յիշատակին
19 Հոկտեմբեր 2020 , 12:09

«Արեւելք»ի  աշխատակիցներէն Տիկն. Թամար Գասպարեան  օրեր  առաջ  կորսնցուց իր քեռայրը՝ Բիւզանդ Թիւթիւնճեանը։

Հալէպահայ մեր հայրենակիցը սիրուած եւ յարգուած անուն էր հալէպահայ շրջանակներուն համար։ Այս տխուր առթիւ  «Արեւելք» իր խորին ցաւակցութիւնները կը յայտնէ  հանգուցեալի  հարազատներուն եւ որպէս վշտակցութեան արտայայտութիւն կը հրապարակէ մեր աշխատակից՝ Տիկն. Թամար Գասպարեանի  ստորագրած մահախօսականը։

 

Սիրելի քեռայրիս՝ Բիւզանդ Թիւթիւնճեանի յիշատակին

Քեռայրս Բիւզանդը իմ քրոջ ամուսինը չէր միայն այլ իմ մեծ եղբայրը, որ իր խրատներով ու խորհուրդներով միշտ ներկայ էր: Հօրս մահէն ետք իսկական թեւ թիկունք էր: Իմ պսակիս ինքն էր հարսը առաջնորդողը, պարտականութեան տէր հոգատար եղբօր պէս:  Ամուսնոյս սրտակից ընկեր, զաւակներուս սիրելի Բիւզանդ քեռայրն էր, որուն կարծիքը միշտ յարգուած:

Կնոջը՝ Աստղիկին հետ ապրեցաւ 42 տարի, եղաւ սիրող ու ուշադիր ամուսին: Սիրեց երեք զաւակները՝ Լարան, Արան եւ Շահանը, դաստիարակեց ու քաջալերեց, որ բարձր ուսում ստանան ու հասնին իրենց փափաքներուն: Փեսան՝ Ռաֆֆին ու երեք թոռնիկները կը պաշտէին զինք, կը վայելէին իր գուրգուրանքն ու հոգատարութիւնը, այս ամառ, համաճարակի պատճառով դժբախտաբար չկրցան գալ Սուրիայէն, ինչպէս կ'ընէին անցնող տարիներու ընթացքին, բայց վստահ եմ, որ իրենց մեծ հօր խօսքերը միշտ պիտի հնչեն իրենց սրտերուն մէջ:

Ցաւօք, որ այդ համաճարակն ալ արագօրէն խլեց զինք մեզմէ, հակառակ որ շատ զգոյշ ու շատ հետեւողական անձ մըն էր:

Բոլորին կը ցանկար բարիք ու լաւութիւն, երբ տեղեկութիւն մը գիտնար, անպայման շուրջիններուն հետ կը բաժնէր, հարկ տեղն ալ երբեմն կը զգուշացնէր: Խօսելու ճարտարութեամբ, երբեմն ալ կատակներով, դէպի ճիշդը կ'ուղղէր:

Աստուծոյ հանդէպ զօրաւոր հաւատք ունէր, հաւատարմօրէն կը պահէր հայկական ծէսերը. կիրակի օրերը, եկեղեցւոյ հաւատացեալները պիտի փնտռեն զինք: Մարդասէր էր ու մարդամօտ: Ամէնէն դժուար պարագաներուն իսկ, դրական մօտեցում կը ցուցաբերէր: Բարի սիրտով  կը խրախուսէր շուրջինները, լաւատեսութեամբը  կ'ոգեւորէր, իսկ երբ ըստ սովորութեան շրջապատուած ըլլար սիրելի հիւրերով, ուրախ տրամադրութեամբ ու իր յատնի հիւրասիրութեամբ կը շէնցնէր մթնոլորտը:

Սուրիոյ պատերազմը նիւթական մեծ հարուածներ հասցուց իրեն, բայց երբեք չկարողացաւ կոտրել անոր աշխոյժ, երիտասարդ ու պայծառ հոգին, երբեք չյուսահատեցաւ: Հայրենասիրութիւնը թելադրեց հաստատուիլ հայրենիք, մեծ յոյսերով ու նոր կորովով:

Ինչպէս Հալէպի մէջ բարեգործութիւններ կ'ընէր, շարունակեց նաեւ հայրենիքի մէջ: Առատաձեռն էր ու կամեցող: Փոքր տարիքէն Հ.Մ.Ը.Մական շարքերէն ներս սորված էր կարգն ու կանոնը: Միութենական գործունէութեամբը՝ Հալէպի Ս. Աստուածածին եկեղեցւոյ թաղական խորհուրդի անդամ եւ Ա. Մանուկեան կեդրոնի խնամակալ ըլլալով, օգտակար դարձած էր հայութեան:

Խունկ եւ մոմ շիրիմիդ Սիրելի քեռայր: Յիշատակդ միշտ անթառամ պիտի մնայ: Աստուծոյ Արքայութեան արժանի ըլլաս:

Լրահոս
Ամենաընթերցուած
Օրվա
Շաբաթվա
Ամսվա
One of the world's oldest civilizations, Armenia once included Mount Ararat, which biblical tradition identifies as the mountain that Noah's ark rested on after the flood. It was the first country in the world to officially embrace Christianity as its religion (c. A.D. 300).In the 6th century B.C. , Armenians settled in the kingdom of Urartu (the Assyrian name for Ararat), which was in decline. Under Tigrane the Great (fl. 95–55 B.C. ) the Armenian empire reached its height and became one of the most powerful in Asia, stretching from the Caspian to the Mediterranean seas. Throughout most of its long history, however, Armenia has been invaded by a succession of empires. Under constant threat of domination by foreign forces, Armenians became both cosmopolitan as well as fierce protectors of their culture and tradition. Over the centuries Armenia was conquered by Greeks, Romans, Persians, Byzantines, Mongols, Arabs, Ottoman Turks, and Russians. From the 16th century through World War I, major portions of Armenia were controlled by their most brutal invader, the Ottoman Turks, under whom the Armenians experienced discrimination, religious persecution, heavy taxation, and armed attacks. In response to Armenian nationalist stirrings, the Turks massacred thousands of Armenians in 1894 and 1896. The most horrific massacre took place in April 1915 during World War I, when the Turks ordered the deportation of the Armenian population to the deserts of Syria and Mesopotamia. According to the majority of historians, between 600,000 and 1.5 million Armenians were murdered or died of starvation. The Armenian massacre is considered the first genocide of the 20th century. Turkey denies that a genocide took place and claims that a much smaller number died in a civil war.read more: Armenia: Maps, History, yerevanvideo.com Geography, Government, Culture