Ապրիլեան պատերազմ, խաղաղապահ զօրքերու հետ Աֆղանիստան ու կրկին Արցախ, որ Դերենիկի վերջին պատերազմը դարձաւ (տեսանիւթ)... Փաշինեան պիտի մեկնի Մոսկուա... Նաւթի գինը կրնայ աճ գրանցել, իսկ Ռուսաստանի տնտեսութիւնը բարելաւուիլ... Ճերմակ քաղաքը մնաց հեռուն......
Ընկերուհի Արփիին օրինակով ... (Տեսանիւթ)
Ընկերուհի  Արփիին   օրինակով ... (Տեսանիւթ)
24 Օգոստոս 2020 , 00:13

 Սագօ  Արեան 

 

Պէյրութը ցնցած մեծ պայթումի ժամանակ ընկերուհի Արփին (ու մեծաթիւ ընկերներ եւ ընկերուհիներ) անգամ մը եւս ցոյց տուին, թէ պատրաստ են ամէն ինչ ընել՝ հասնելու համար աղիտեալ մեր ժողովուրդին։

«Մեր արաբ կամաւորները նոյնիսկ սկսան ինծի հարցնել, թէ Մատամ Արփի, ի՞նչ ընենք, ո՞ւր երթանք եւ ինչպէ՞ս օգնենք...»

Այս խօսքերը Արփի Մինասեանին կը պատկանին, որ շաբաթներ առաջ, ինչպէս հարիւրաւոր պէյրութցիներ անցան մեծ ցնցումէ:  Խօսքը մասնաւորապէս Մար Մըխայէլ շրջանին մեր հայրենակիցներուն մասին է, որոնցմէ մէկն է Արփի Մինասեանը։

Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմի օրերուն ալ վստահ եմ, որ ընկերուհի Արփին եղաւ անոնցմէ, որոնք ամէն ինչ ըրին՝ հասնելու շրջանի պահակ տղոց կարիքներուն։ Ու երեւի այդ պատերազմի օրերուն ՀԱՅՈՒԹԵԱՆ ՏԷՐ ՈՒ ՏԻՐԱԿԱՆ դարձած դպրոցի արդիւնքով էր, որ ընկերուհի Արփիներ հրապարակ ելան։

Յանուն ճշմարտութեան պէտք է արձանագրել, որ ընկերուհի Արփին միշտ ալ եղած է գործին հաւատացող գաղափարի մարտիկ։

Պատերազմի օրերուն հայկական թաղամասերը պահող տղոց թեւ թիկունք ու աւելի ուշ ալ Պէյրութի խաղաղ օրերուն ալ ան եղաւ անոնցմէ, որոնք անցան սերունդներ կերտելու վեհ առաքելութեան։

Լիբանանի մէջ խրամատը- խրամատի ետեւէն կը հասնի, ու անհանգիստ ու հազար տագնապներու մէջէն վեր սլացող Պէյրութը նոր անուններ կը կերտէ։

Մեր սերունդը եղաւ բախտաւոր սերունդ, որովհետեւ մենք կարողացանք ապրիլ ու շնչել այն խոնարհ հերոսներու շուքին, որոնք հաւատացին մէկ հանգանակի. Հանգանակ, որ կ՚ըսէր ՝ «Մեծ ու փոքր գործեր չկան մեզի համար, այլ կայ գործ...»:  Ու ամենայատկանշականը այն էր, որ այդ գործին համար զինուորեալ մեր աւագները յաճախ չունեցան անձնական կեանք։

Զոհեցին իրենց օրը, զոհեցին իրենց ես-ը եւ զոհեցին յաճախ ալ իրենց կեանքը։

Արփի Մինասեանը անոնցմէ է, որ անցնող օրերուն, դարձեալ, երբ ահազանգը հնչեց, «Ներկայ եմ», ըսաւ ու ամէն ինչ մէկդի նետելով (վախ, սարսափ, անորոշութեան զգացում եւ վտանգ)՝  հասաւ իր հարեւաններու օգնութեան։

Այնքան պողպատեայ է անոր կերպարը, որ Մար Մըխայէլ շրջանին օգնութեան փութացող տեղացի կամաւորներն անգամ հարցուցին ՝ «Տիկին Արփի, ըսէք մեզի, ո՞ւր երթանք եւ ինչպէ՞ս օգնենք ....»

Մար Մըխայէլը, ինչպէս ամբողջ վիրաւոր Պէյրութը նորէն ալ ոտքի պիտի կանգնի, նորէն ալ շունչ պիտի քաշէ, քանի Արփիին նման նուիրեալներ կան դեռ, քանի քաջ ու խոնարհ հերոսներ կան դեռ: Մի մտահոգուիք, եթէ կրնանք բանով մը օգնել, օգնենք, ու ամէնա ճիշդն այն է, որ Արփի եւ Արփիներ տուած հայագաղութին աւելորդ խրատներ չտանք...

 

(Տեսանիւթին մէջ Պէյրութահայ «ռաբըր» Ալպէրովիչը այցի գացած է ընկերուհի Արփի Մինասեանին. Իսկ մեր ընկերուհին կը պատմէ իրենց թաղամասի ընդհանուր վիճակին մասին ու մասնաւորապէս կը խօսի պայթումին հետեւանքով այդ թաղամասին մէջ զոհուած Ժագ Պարամաքեանի մասին, որպէս հարեւան, որպէս սրտցաւ հայուհի եւ որպէս երկրորդ մայր ...):

Նշեմ, որ Արփին Մինասեանին առաջին անգամ ճանչցած է ՀՅԴ Պատանեկանի տարիներուս եւ աւելի ուշ որպէս դասախօս` Համազգային Հայագիտական Հիմնարկէն ներս։)

 

Լրահոս
Ամենաընթերցուած
Օրվա
Շաբաթվա
Ամսվա
One of the world's oldest civilizations, Armenia once included Mount Ararat, which biblical tradition identifies as the mountain that Noah's ark rested on after the flood. It was the first country in the world to officially embrace Christianity as its religion (c. A.D. 300).In the 6th century B.C. , Armenians settled in the kingdom of Urartu (the Assyrian name for Ararat), which was in decline. Under Tigrane the Great (fl. 95–55 B.C. ) the Armenian empire reached its height and became one of the most powerful in Asia, stretching from the Caspian to the Mediterranean seas. Throughout most of its long history, however, Armenia has been invaded by a succession of empires. Under constant threat of domination by foreign forces, Armenians became both cosmopolitan as well as fierce protectors of their culture and tradition. Over the centuries Armenia was conquered by Greeks, Romans, Persians, Byzantines, Mongols, Arabs, Ottoman Turks, and Russians. From the 16th century through World War I, major portions of Armenia were controlled by their most brutal invader, the Ottoman Turks, under whom the Armenians experienced discrimination, religious persecution, heavy taxation, and armed attacks. In response to Armenian nationalist stirrings, the Turks massacred thousands of Armenians in 1894 and 1896. The most horrific massacre took place in April 1915 during World War I, when the Turks ordered the deportation of the Armenian population to the deserts of Syria and Mesopotamia. According to the majority of historians, between 600,000 and 1.5 million Armenians were murdered or died of starvation. The Armenian massacre is considered the first genocide of the 20th century. Turkey denies that a genocide took place and claims that a much smaller number died in a civil war.read more: Armenia: Maps, History, yerevanvideo.com Geography, Government, Culture