Լիբանան. Դպրոցները փակ պիտի մնան մինչեւ 8 մարտ... Աշոցքի եւ Չարենցաւանի մէջ ձիւնաթափ... «Թուրքիան մեզ տեղեակ չէր պահած...» Ռուսաստանի ՊՆ-ի յայտարարութիւնը... Թուրքերը կը յարձակին միմեանց վրայ․ կիպրացի թուրք ղեկավարը կը քննադատէ Թուրքիան...
Ինչ կատարուեցաւ երէկ Պէյրութի մէջ . Քանի մը նկատառումներ
Ինչ կատարուեցաւ երէկ  Պէյրութի մէջ . Քանի մը  նկատառումներ
19 Յունուար 2020 , 14:05

  Սագօ  Արեան  կը   գրէ ՝

 Մի   քանի դիտարկում   Պէյրութի երէկուան   դէպքերուն մասին

 

 Այն ինչ որ կատարուեցաւ  երէկ   ՝   18 յունուարին   Պէյրութի  մէջ մտածելու տեղիք կու տայ, այն  իմաստով որ     բողոքի  ցոյցերու       94 օրէ   ետք   ցուցարարներ, ոչ  թէ իրենց բողոքը արտայայտեցին, այլ  մայրաքաղաքը  «գրաւեցին»  եւ   քաոս  ստեղծեցին։

 

  Ոչ միայն մեծ  հարցականներ  կան   երէկ ստեղծուած  վիճակին  մասին, այլ  լուրջ մտավախութիւններ, որ  երկիրը կը մտնէ    անորոշութեան  եւ   անիշխանութեան   անդառնալի փուլ մը, որ    կը պարունակէ մեծ  վտանգներ եւ ձեռնտու   չէ  ոչ ոքի  համար, բացի անոնց, որոնք  սեւ  վարագոյրի  մը ետին   կանգնելով կը  փորձեն   Լիբանանը  «պարեցնել»  ու    Մերձաւոր Արեւելքի  ամբողջ  լէշը  հոն թափել։

 

 

 

  Նկատառումներ

 

 Երէկուան    ցուցարաները  կը տարբերուէին վերջին շաբաթներու  ցուցարարներէն, իրենց «շնորհներ»ով։ Անոնց մեծ մասը, կամ անոնք որ աւելի ուշ   միացան  իրենց (յատկապէս Թրիփոլիէն եւ Պեքայէն)    անցան վայրագ   արարքներու եւ    վնասեցին  տասնեակ խանութներ եւ դրամատուներ։

 

   Լիբանանեան    ընկերային հարթակներու վրայ  երէկ  եւ դէպքերու    աւարտին հետ շրջանառութեան  մէջ դրուեցաւ  վարկած մը, որ բաւականին    վտանգաւոր  եւ մտահոգիչ է, որուն  հիմամբ     Թրիփոլէին Պէյրութ  հասնողներուն    ետին կը կանգնին  սիւննի այն   ուժերը, որոնք  կը համարուի  Լիբանանի «Անգարայի մարդիկ»ը։  Անուններու խաղին մէջ պիտի չմտնեմ,  սակայն   այս մարդիկը նոյն  անոնք են, որ յատկապէս Թրիփոլիի մէջ  հակահայկական       նախաձեռնութիւններով հանդէս   եկած են։

 

  Դէպքերու աւարտին պարզ  դարձաւ, որ   վիրաւորներու  թիւը հասած է 400-ի եւ մտահոգիչն  այն էր, որ   Թրիփոլցի ցուցարարներ    թիրախ  դարձնել ՆԳՆ-ի     ուժերը հալածած  ու  անգամ հիւանդանոցներ  հասնելով   գրոհած էին            այն  զինուորներուն վրայ, որոնք   ցոյցերու   ժամանակ  վիրաւորուած էին եւ  տարուած  հիւանդանոց։

 

 

   Նոր  սենարներ  շրջանառութեան մէջ  կը դրուին, ըստ որոնց   նախատեսուած է   ներ-սիւնիիական  պայքար,  ընդհարում ստեղծել, այդպիսով խառնակչութեան   նոր փուլ մը  բանալով, առանց անոր ալ անհանգիստ  եղող  երկրին մէջ։

 

 

  Նախկին վարչապետ Սաատ Հարիրի, որ բաւական   ուշ արձագանգեց  եղածին,   նախազգալով    գործադրուած  սադրանքները  կարողացաւ       քաոսին վերջ տալ,  համաձայնելով  երկրի նախագահին եւ  բանակի բարձրագոյն հրամանատարութեան հետ, որպէսզի բանակի  մասնայատուկ ուժեր տարածուին  Պէյրութի  մէջ։

 

 Կառավարութեան կազմութիւնը  տակաւին պիտի յամենայ, ու բաւական դժուար է,    չըսելու համար անկարելի, որ   երկրի   նորանշանակ  վարչապետ Հասսան  Տիապ կարողանայ  նոր   կառավարութիւն մը կազմելու իր առաքելութիւնը յաջողութեամբ  պսակել։

 

 

 

 

  Ամերիկեան  աղբիւրներ, իրենց կարգին կը  խօսին   զինուորական  կառավարութիւն մը կազմելու ընտրանքին մասին, որ թէեւ   դժուարին  է, սակայն անկանխատեսելի չէ, եթէ  հաշուի առնենք իրավիճակի վտանգաւորուած ըլլալը։ Այդպիսի ընտրանք    լիբանանցիներուն համար  «պարտադրուած  լուծում»  պիտի ըլլայ, եթէ    նկատուի, որ  փողոցը կը շարունակէ անհանգիստ մնալ ու անկէ  անդին   բախումները ստանան   տարողունակ     ձեւաչափ. ըլլան  զոհեր  ու    քաղաքացիական  մակարդակով ընթացող   բողոքի  գործողութիւնները ստանան ներ-համայնքային     դրոյթ։

 Ինծի  համար  աւելի քան կարեւոր է, որ Սաատ  Հարիրին ինչ քայլերու պիտի դիմէ եւ  ինչ    առաջարկով հանդէս պիտի գայ, յատկապէս որ  ան երէկ  խօսեցաւ     իր  հօր կերտած   Պէյրութի  վտանգուած ըլլալուն   եւ  Պէյրութը  այրելու փորձերուն  մասին։

 

 

 Զօր. Միշէլ  Աունի վարկանիշը բաւական   ինկած է ու կարծես թէ  ան  նախաձեռնելու մեծ  ներուժ չունի այլեւս, անոր փոխարէն  խաղի  ամբողջ հունը   առած է իր փեսան, որ  Լիբանանցիներու գրեթէ կէսին համար   (գուցէ  աւելին ալ)   դարձած է անընդունելի  գործիչ  եւ մէկը, որ  պէտք է դուրս  գայ (գոնէ այս փուլին)  իշխանական  բուրգէն։

 

 

 Կարեւոր դեր  ունի  կատարելիք «Ալ Մարատա» կուսակցութեան առաջնորդ Սուլայման Ֆրանժիյէն,  որ կը համարուի        «Հեզպոլլահ»ի  ամենավստահելի դաշնակիցներէն մին ու նաեւ ընդունելի կերպար է սէուտցիներուն եւ ամերիկացիներուն  համար։ Ան  ներկայ  պահու դրութեամբ  Լիբանանի  ամենավստահելի գործիչներէն մին է, եթէ ոչ միակը եւ   ամենահաւանական   նախագահական թեկնածուն։

 

  Այս բոլորի կողքին  երկիրը   կրնայ յայտնուիլ «Տիֆոլթ»  դրութեան մը առջեւ,    յատկապէս   առողջապահական, վառելանիւթի, սնունդի ոլորտներուն  մէջ, սակայն   դժուար թէ  ամբողջական   տնտեսական փլուզում  ըլլայ Լիբանանի մէջ։ Եթէ նոյնիսկ երկիրը     արեան  մէջ յայտնուի  ամերիկացիներուն համար  ձեռնտու չէ,  որ Լիբանան ամբողջապէս փլուզուի։

 

 Այն  մարդիկ, որ մեծ ու փոքր գումարներ ունին դրամատուներուն մէջ  եւ անկարող են իրենց աւանդները ետ ստանալու պիտի սպասեն,  որ քաղաքական լուծումներու  փուլը  գայ  եւ   շատ հաւանաբար, անոնք  կարողանան  իրենց  գումարները  վերստանալ, միայն այն պարագային, երբ Արաբական  Ծոցի երկիրներ   կրկին անգամ կը միջամտեն եւ  ինչպէս ամէն անգամ  նիւթական   մեծ  գումարներ կը հոսեցնեն դէպի Պէյրութ, պայմանաւ, որ «Հեզբոլլահ»ն ու  անոր Առաջնորդ Սէյիտ Հասան Նասրալլան,  գոնէ այս  եւ  առաջիկայ      փուլերուն  պահպանեն  այսօրուան  «հրադադար»ը իրենց   ոխերիմ    հակառակորդ սիւննի  աշխարհի  տէրերուն հետ։ Ու  ես աւելի քան վստահ եմ, որ «Հեզբոլլահ»ը  ունի բաւարար ներուժ հանդէս գալու հաւասակշռուած ու Լիբանանի    շահերը պահպանողի  իրական   դերով։

Լրահոս
Ամենաընթերցուած
Օրվա
Շաբաթվա
Ամսվա
One of the world's oldest civilizations, Armenia once included Mount Ararat, which biblical tradition identifies as the mountain that Noah's ark rested on after the flood. It was the first country in the world to officially embrace Christianity as its religion (c. A.D. 300).In the 6th century B.C. , Armenians settled in the kingdom of Urartu (the Assyrian name for Ararat), which was in decline. Under Tigrane the Great (fl. 95–55 B.C. ) the Armenian empire reached its height and became one of the most powerful in Asia, stretching from the Caspian to the Mediterranean seas. Throughout most of its long history, however, Armenia has been invaded by a succession of empires. Under constant threat of domination by foreign forces, Armenians became both cosmopolitan as well as fierce protectors of their culture and tradition. Over the centuries Armenia was conquered by Greeks, Romans, Persians, Byzantines, Mongols, Arabs, Ottoman Turks, and Russians. From the 16th century through World War I, major portions of Armenia were controlled by their most brutal invader, the Ottoman Turks, under whom the Armenians experienced discrimination, religious persecution, heavy taxation, and armed attacks. In response to Armenian nationalist stirrings, the Turks massacred thousands of Armenians in 1894 and 1896. The most horrific massacre took place in April 1915 during World War I, when the Turks ordered the deportation of the Armenian population to the deserts of Syria and Mesopotamia. According to the majority of historians, between 600,000 and 1.5 million Armenians were murdered or died of starvation. The Armenian massacre is considered the first genocide of the 20th century. Turkey denies that a genocide took place and claims that a much smaller number died in a civil war.read more: Armenia: Maps, History, yerevanvideo.com Geography, Government, Culture