Լիբանանի նոր կառավարութեան հայ անդամը Վարդինէ Օհանեանն է... Նիկոլ Փաշինեան պիտի անդրադառնայ Կէորկի Կուտոյեանի մահուան հանգամանքներուն... Կազմուեցաւ Լիբանանի նոր կառավարութիւնը... Լեզուական ծուղակներ. Արմենակ Եղիայեան...
Մինչեւ ոսկորին ծուծը ան հաւատարիմ մնաց իր գաղափարին
Մինչեւ  ոսկորին  ծուծը ան  հաւատարիմ մնաց իր գաղափարին
31 Դեկտեմբեր 2019 , 01:27

 Սագօ  Արեան կը գրէ.

 

Պէյրութէն կը հասնէր բօթը. Գրիգոր Աբրահամեանը՝  բոլորիս կողմէ սիրուած եւ յարգուած ընկ. Գօգօն ալ չկար... Լսած էի  իր հիւանդ ըլլալուն մասին, սակայն մտքիս ծայրէն անգամ չէր անցած, որ այս անգամ ուրիշ պիտի ըլլար ամէն ինչ։ Երիտասարդականի տարիներուս, ամէնատաք վէճերու, տարակարծութիւններու գուպարին մէջ ընկ. Գօգօն իմ սերունդի տղոցմէ շատերուն համար ոչ միայն աւագ ընկեր էր, այլեւ՝ մեծ եղբայր։ Մեծ եղբայր, երկաթեայ վահանի մը պէս, որ պիտի պաշտպանէր մեզ «օրթոտոքս» ներկայացող եւ ուղղափառ դասեր տուողներու սուիններէն։ Ու բոլորս գիտենք, որ ներսէն եկած սուինները միշտ ալ աւելի վտանգաւոր են ու զգետնող. սակայն այդ բոլորին դիմաց ան կարծէք դարձաւ ապահով ափ մը, որուն փորձառութեան եւ ապրած դառն ճշմարտութիւններուն դիմաց մենք մեզ զգացինք ապահով ու պաշտպանուած ...
Ու արդէն մեծութիւնն ալ հոն էր։ Մարդ կրնայ շատ մեծ ու բարձր պաշտօններու հասնիլ, սակայն չի կրնար հօր մը դերը կատարել։ Ընկ. Գօգօն «պապա» էր, հայր բառին ամբողջական իմաստով, մէկը որ լայն սիրտ ունէր եւ խորունկ ականջ՝ լսելու համար մեր մեծ ու փոքր մեղքերուն խոստովանութիւնը եւ այս բոլորէն անդին մեր կապն աւելի շէնշող դարձած էր, որովհետեւ ան կու գար հօրս՝ Աբրահամ Ղազարեանի բնօրրան, Մեծն Ուրֆայի մօտ եղող փոքրիկ Պէրէճիկէն։ Աւելի վերջ անոնց պատութիւնը կը հանդիպէր Եփրատի եզերքին գտնուող մերիններուն համար կարեւոր ոստան դարձած Ճարապլուսին մէջ, ուր նախնիները հազիւ շունչ մը առած, իրենց վերջին կայքը կը դարձնէին Պէյրութը։
Գրելու շատ բան կայ ընկ. Գօգոյին մասին, ու վստահ ալ եմ, որ ապագային օր մը պիտի կարողանամ ընել այդ գործը ..
Հիմա վէրքը տաք է, ու այս պատումին ամէնէն ուշագրաւ երանգներէն ալ այն է, որ Աբրահամեաններու «ակումբ» դարձած հաստատութիւնը մեր սերունդի անդամներէն շատ-շատերուն համար տեսակ մը ուխտավայր էր։
Հոն կ՚ըլլային շրջանի պատասխանատու ընկերները, որոնց թագն ու պսակը ՀՅԴ Լիբանանի ԿԿ Ներկայացուցիչ՝ ընկ. Երուանդ Մոնոֆարեանն էր. մարդ, որ մեզի եւ շատերուն համար համակ քաղաքական դպրոցի մը ուսուցչապետն էր ու մարդ, որ լիբանանեան պատերազմի ամէնէն թէժ տարիներուն կարողացաւ իմ սիրելի հայագաղութը զերծ պահել մեծ ցնցումներէ։
Փաստ է, որ երէկուան ընկերները կը մեկնին՝ իրենց հետ տանելով մաս մը մեր անցեալէն, պատերազմի եւ խաղաղութեան երգերու օրագրութենէն եւ սակայն նոր հուն եւ երազ տալով ապագայի մեր գործերուն։
Ընկ. Գօգօն մինչեւ ոսկորին ծուծը հաւատարիմ մնաց իր գաղափարին. ինչքա՜ն վեհ է գաղափարը այսպիսի մարդոց սրտերուն եւ հոգիներուն մէջ։

Լրահոս
Ամենաընթերցուած
Օրվա
Շաբաթվա
Ամսվա
One of the world's oldest civilizations, Armenia once included Mount Ararat, which biblical tradition identifies as the mountain that Noah's ark rested on after the flood. It was the first country in the world to officially embrace Christianity as its religion (c. A.D. 300).In the 6th century B.C. , Armenians settled in the kingdom of Urartu (the Assyrian name for Ararat), which was in decline. Under Tigrane the Great (fl. 95–55 B.C. ) the Armenian empire reached its height and became one of the most powerful in Asia, stretching from the Caspian to the Mediterranean seas. Throughout most of its long history, however, Armenia has been invaded by a succession of empires. Under constant threat of domination by foreign forces, Armenians became both cosmopolitan as well as fierce protectors of their culture and tradition. Over the centuries Armenia was conquered by Greeks, Romans, Persians, Byzantines, Mongols, Arabs, Ottoman Turks, and Russians. From the 16th century through World War I, major portions of Armenia were controlled by their most brutal invader, the Ottoman Turks, under whom the Armenians experienced discrimination, religious persecution, heavy taxation, and armed attacks. In response to Armenian nationalist stirrings, the Turks massacred thousands of Armenians in 1894 and 1896. The most horrific massacre took place in April 1915 during World War I, when the Turks ordered the deportation of the Armenian population to the deserts of Syria and Mesopotamia. According to the majority of historians, between 600,000 and 1.5 million Armenians were murdered or died of starvation. The Armenian massacre is considered the first genocide of the 20th century. Turkey denies that a genocide took place and claims that a much smaller number died in a civil war.read more: Armenia: Maps, History, yerevanvideo.com Geography, Government, Culture