Բրիտանիա ձեռքը կը քաշէ Սուրիոյ ընդդիմադիրներէն... Ռաֆֆի Յովհաննէսեան թեկնածու՝ Երեւանի քաղաքապետի պաշտօնին... Մեքքայի մէջ արտակարգ իրավիճակ յայտարարուած է. Պատճա՞ռը... Սոֆիա Աճառեանի յուշերը. Անուշ Թրուանց...
Ոչ եւս է բարերար Արմէն Յարութիւնեան
Ոչ եւս է բարերար Արմէն Յարութիւնեան
27 Յուլիս 2018 , 11:18

Գիտէինք որ Ֆիզիքապէս շատ տկարացեր էր այլեւս ու գրեթէ անկողնոյ կը ծառայէր։ Ճիշդ այդ պատճառով ալ, անցեալ տարուան աշնան (2017), երբ Հայաստանի պետութեան կողմէ արժանի նկատուեր էր «Մովսէս Խորենացի» շքանշանին, Լիբանանի մէջ Հայաստանի դեսպանը ի՛նք այցելեր էր մեծարեալին Պէյրութի բնակարանը ու անձամբ յանձներ էր անոր պետութեան պարգեւը։

Արմէն Յարութիւնեան, այդ օր, շնորհակալական իր խօսքին մէջ յիշած էր Վահան Թէքէեանն ու անոր նշանաւոր տողերը.

Հաշուեյարդար. ի՞նչ մնաց, կեանքէն ինծի ի՞նչ մնաց.
Ինչ որ տուի ուրիշին, տարօրինա՜կ, ա՛յն միայն.

Այս առաւօտ ցաւով լսեցինք, որ առջի օր (Չորեքշաբթի, 25 Յուլիս 2018), բեղմնաւոր ու լեցո՛ւն կեանքի մը հետ իր բոլո՜ր «հաշուեյարդար»ները կատարելէ ետք՝ մեզմէ առյաւէտ բաժնուեր էր Արմէն Յարութիւնեանն ալ։
Յարութիւնեան բարերար մըն էր, որ ինծի շարունակ կը յիշեցնէր մեծանուն Ալեք Մանուկեանը։ Այլ խօսքով, բարերար մըն էր ան, որ դրամական իր մեծղի յատկացումներուն մէջ մի՛շտ առաջնային տեղ կու տար կրթական ու հրատարակչական ծրագիրներու։ Դեռ քանի մը տարի առաջ, 2013-ի վերջերը, ան շշմեցուցեր էր շատերը՝ երբ 250.000 տոլարի իշխանական նուիրատուութիւն մը կատարեր էր Պէյրութի Հայկազեան Համալսարանին, անոր երդիքին տակ հիմնելով հայ համալսարանական ուսանողներու յատուկ անձեռնմխելի Ֆոնտ մը։
Բարերարի գնահատելի իր միւս երեսը՝ գրասէր ու հայ գիրքի ջատագով մարդու իր դիմագծութիւնն էր։ Իսկապէս, գիրի ու մշակոյթի «խենթ» մըն էր Արմէն Յարութիւնեան, որուն սեղանին վրայէն անպակաս էին հայերէն գիրքերն ու թերթերը։ Զանոնք կը կարդար ուշի-ուշով, յետոյ՝ իր բարեկամներուն կամ այցելուներուն հետ քննարկումի առարկայ կը դարձնէր անոնց բովանդակութիւնը, մեկնաբանութիւններ կը կատարէր։ Յայտնի էր, որ գիրքի սէրն ու ընթերցանութեան ունակութիւնը պատանի տարիքէն բոյն դրեր էին իր մէջ։ Եւ շուրջ յիսուն տարի առաջ, Սիմոն Սիմոնեանի «Սփիւռք» շաբաթաթերթին հետ գործակցաբար՝ յանձն առեր էր հայերէն գիրքերու մեկենասութիւնն ստանձնելու պատիւը…։ 
Իր մեկենասութեամբ լոյս ընծայուած են 60-ի չափ այլաբնոյթ գիրքեր։
Անյագ ընթերցող մը ըլլալով՝ հետզհետէ տիրապետեր էր գրելու շնորհին ալ ու 1996-էն սկսեալ՝ լիբանանահայ մամուլի էջերուն սկսեր էր յանձնել «Նամակներ» խորագրեալ իր շատ սիրուն յօդուածները, լի՝ դիպուկ մատնանշումներով ու ազգային մարմիններու ուղղեալ սլաքներով…։ Ժողովրդականութիւն վայելող սրտախօսիկ գրութիւններ էին ասոնք, իրեն յատուկ գրական ոճով մը համեմուած ու հիւմըրով թաթաւուն, որոնք յետոյ հրատարակուեցան երեք անջատ հատորներով ալ։
Դեռ շատ երկար կարելի է խօսիլ իր անձին, իր կեանքի ուղիին, իր բարերարութիւններուն եւ իր ազգային ծառայութիւններուն մասին, որոնք կ՛երկարին Հալէպէն մինչեւ Պէյրութ ու Հայաստան։ Հաւանաբար առիթ ունենանք անդրադառնալու ատոնց, հետագային։ 
Առայժմ, արագօրէն ըսենք միայն, որ Արմէն Յարութիւնեան ծնած էր Հալէպ, 1930-ին։ Յաճախած էր Կրթասիրաց վարժարան եւ Ալէփփօ Գոլէճ։ 1961-ին վերջնականապէս հաստատուած էր Պէյրութ, ուր հիմնած էր իր սեփական առեւտրական ծաւալուն գործը՝ գեղագիտական պիտոյքներու եւ շպարումի դեղերու (գոզմեթիք) հաստատութիւնը։ Երկար տարիներ ծառայած էր Հայ Եկեղեցւոյ՝ սարկաւագի աստիճանով։ Միութենական գործունէութիւն ծաւալած էր Հ.Բ.Ը.Մ.ի շրջանակին, բայց նաեւ՝ Այնթապի Հայրենակցական Միութեան մէջ, որուն գլխաւոր սիւներէն մին մնաց մինչեւ վերջ։ Յարգուած բարերարներէն էր Ս. Էջմիածնայ, եւ Վազգէն Ա. կաթողիկոս 1991-ին զինք պատուած էր Ս. Գր. Լուսաւորիչ շքանշանով։
Օրինակելի կեանք մը, որ կրնայ ուղեցոյց ծառայել շատերու։
Հանգի՜ստ՝ իր վաստակաբեկ ոսկորներուն։

 

Լ. ՇԱՌՈՅԵԱՆ (Հալէպ)

Նկարը.- Արմէն Յարութիւնեան եւ Լիբանանի մօտ Հայաստանի դեսպանը (2017, իր պարգեւատրումի օրը)։

 

Լրահոս
Ամենաընթերցուած
Օրվա
Շաբաթվա
Ամսվա
One of the world's oldest civilizations, Armenia once included Mount Ararat, which biblical tradition identifies as the mountain that Noah's ark rested on after the flood. It was the first country in the world to officially embrace Christianity as its religion (c. A.D. 300).In the 6th century B.C. , Armenians settled in the kingdom of Urartu (the Assyrian name for Ararat), which was in decline. Under Tigrane the Great (fl. 95–55 B.C. ) the Armenian empire reached its height and became one of the most powerful in Asia, stretching from the Caspian to the Mediterranean seas. Throughout most of its long history, however, Armenia has been invaded by a succession of empires. Under constant threat of domination by foreign forces, Armenians became both cosmopolitan as well as fierce protectors of their culture and tradition. Over the centuries Armenia was conquered by Greeks, Romans, Persians, Byzantines, Mongols, Arabs, Ottoman Turks, and Russians. From the 16th century through World War I, major portions of Armenia were controlled by their most brutal invader, the Ottoman Turks, under whom the Armenians experienced discrimination, religious persecution, heavy taxation, and armed attacks. In response to Armenian nationalist stirrings, the Turks massacred thousands of Armenians in 1894 and 1896. The most horrific massacre took place in April 1915 during World War I, when the Turks ordered the deportation of the Armenian population to the deserts of Syria and Mesopotamia. According to the majority of historians, between 600,000 and 1.5 million Armenians were murdered or died of starvation. The Armenian massacre is considered the first genocide of the 20th century. Turkey denies that a genocide took place and claims that a much smaller number died in a civil war.read more: Armenia: Maps, History, yerevanvideo.com Geography, Government, Culture