«Սիսի Կաթողիկոսարանի վերադարձի դատին գծով Եւրոպայի դատարանի մօտեցումը անարդար է» Ն.Ս.Օ.Տ.Տ. Արամ Ա. Կաթողիկոս... Անոր անունը ոսկէ տառերով գրուած է բոլորիս սրտերուն մէջ. Արայիկ Յարութիւնեանը Լեւոն Հայրապետեանին մասին... Ի՞նչ գտած են զինուորները Սուրիա-Լիբանան սահմանին... 16 Հոկտեմբեր «Հայ մամուլի օր»ուան առթիւ. Տօքթ.Սարգիս Ատամ...
Եղար հաւատարիմ հայ ընտանիքի սրբութիւններուն. Մարի Կարոյեանի յիշատակին
Եղար հաւատարիմ հայ ընտանիքի սրբութիւններուն. Մարի  Կարոյեանի  յիշատակին
13 Հոկտեմբեր 2017 , 00:26

Որպէս վաղեմի բարեկամ Գարայակոբեան ընտանիքին,  ցաւով իմացայ Մարիին մահուան մասին« կարդալով «Արարատ»ի մէջ դրուած մահազդը:

Սիրելի Վիքթորիա,  մօրդ նուէր գրած տողերդ շատ ճիշդ ձեւով կը ներկայացնեն մօրդ խառնուածքը, երբ կ’ըսես:

«Փետուրի նման մեղմ,  մոմի նման    հեռացար մեզմէ ստեղծելով տիեզերական դատարկութիւնը»:

Կորուստիդ ծաւալին չափ երախտապարտ,  աննախատեսելի ճակատագրի վիշտերուդ ցաւով, միասնական հրաշալի երջանիկ պահերու յիշատակներով մենք պիտի շարունակենք մեր կեանքի ճամբան:

Ըսուած է միշտ՝  մահը իր ճամբով ու կեանքը իր ճամբով պիտի ընթանայ:

Սակայն բոլոր բաժանումներուն ահաւորը մահուան պատճառած ցաւն է, ոչ ոք կրնայ մէկ օրէն միւսը թօթափել իր հոգիին մէջ ծանրացող վիշտը այնքան ատեն որ կ’ապրի: Նամանաւանդ մօր մը կորուստին ցաւը:

Անոր դառն բացակայութեան պիտի կարծենք լսել ձայնը, գնահատանքն ու դիտողութիւնները:

Սիրելի Մարին,  մեզի պաշտօնակից որպէս, սիրուեցաւ իր հեզահամբոյր բնաւորութեամբ, պարզութեամբ եւ հայ կոչումնաւոր ուսուցչուհիի նուիրումով, Մելգոնեան Կրթական Հաստատութենէն ստացած իր դաստիարակութեամբ, աշակերտին տուաւ սիրելու տենչը իր մայրենի լեզուն,    սիրելու հայրենիքը, ու հպարտանալու իր ինքնութեամբ որպէս դարաւոր մշակոյթի տէր ազգութիւն£ Ան իր ասպարէզին ծառայեց որպէս կոչումնաւոր ուսուցչուհի:

Եղաւ հաւատարիմ հայ ընտանիքի սրբութիւններուն, որպէս ամուսին վաստակաշատ ուսուցիչ Յակոբին, ու սիրագորով մայր Վահանին ու քեզի:

Մահուան խորհուրդը անլուծելի է մեզի համար«, ենթակայ ենք նախախնամութեան անգիր օրէնքներուն£

Հայու ճակատագրով ինք ծնած Զահլէ,  ապրած՝Պէյրութ ու կեանքէն հեռացաւ Ամսթերտամի մէջ:

Անշուշտ աչքերը փակելէ առաջ օրհնեց քեզ եւ ազնիւ ամուսինդ, ձեզմէ վայելած հոգատարութեան համար, ու սիրասուն թոռները որպէս Աստուծոյ նուէրներ իրեն տրուած:

Իմ խորազգաց ցաւակցութիւններս Վահանին, քեզի եւ ամուսինիդ ու Գարայակոբեան ընտանիքի անդամներուն,  Տէրը իր բարի հոգին լուսաւորէ եւ յիշատակը մնայ բոլորիս սրտին մէջ:

 

Մաքրուհի Թաթուլեան-Խաչատուրեան

 

 

Որպէս վաղեմի բարեկամ Գարայակոբեան ընտանիքին,  ցաւով իմացայ Մարիին մահուան մասին« կարդալով «Արարատ»Ի մէջ դրուած մահազդը:

Սիրելի Վիքթորիա,  մօրդ նուէր գրած տողերդ շատ ճիշդ ձեւով կը ներկայացնեն մօրդ խառնուածքը« երբ կ’ըսես:

«Փետուրի նման մեղմ,  մոմի նման   լոյս տուող» հեռացար մեզմէ ստեղծելով տիեզերական դատարկութիւնը:

Կորուստիդ ծաւալին չափ երախտապարտ,  աննախատեսելի ճակատագրի վիշտերուդ ցաւով, միասնական հրաշալի երջանիկ պահերու յիշատակներով մենք պիտի շարունակենք մեր կեանքի ճամբան:

Ըսուած է միշտ՝  մահը իր ճամբով ու կեանքը իր ճամբով պիտի ընթանայ:

Սակայն բոլոր բաժանումներուն ահաւորը մահուան պատճառած ցաւն է, ոչ ոք կրնայ մէկ օրէն միւսը թօթափել իր հոգիին մէջ ծանրացող վիշտը այնքան ատեն որ կ’ապրի: Նամանաւանդ մօր մը կորուստին ցաւը:

Անոր դառն բացակայութեան պիտի կարծենք լսել ձայնը, գնահատանքն ու դիտողութիւնները:

Սիրելի Մարին,  մեզի պաշտօնակից որպէս, սիրուեցաւ իր հեզահամբոյր բնաւորութեամբ, պարզութեամբ եւ հայ կոչումնաւոր ուսուցչուհիի նուիրումով, Մելգոնեան Կրթական Հաստատութենէն ստացած իր դաստիարակութեամբ, աշակերտին տուաւ սիրելու տենչը իր մայրենի լեզուն,    սիրելու հայրենիքը, ու հպարտանալու իր ինքնութեամբ որպէս դարաւոր մշակոյթի տէր ազգութիւն£ Ան իր ասպարէզին ծառայեց որպէս կոչումնաւոր ուսուցչուհի:

Եղաւ հաւատարիմ հայ ընտանիքի սրբութիւններուն, որպէս ամուսին վաստակաշատ ուսուցիչ Յակոբին, ու սիրագորով մայր Վահանին ու քեզի:

Մահուան խորհուրդը անլուծելի է մեզի համար, ենթակայ ենք նախախնամութեան անգիր օրէնքներուն£

Հայու ճակատագրով ինք ծնած Զահլէ,  ապրած՝Պէյրութ ու կեանքէն հեռացաւ Ամսթերտամի մէջ:

Անշուշտ աչքերը փակելէ առաջ օրհնեց քեզ եւ ազնիւ ամուսինդ, ձեզմէ վայելած հոգատարութեան համար, ու սիրասուն թոռները որպէս Աստուծոյ նուէրներ իրեն տրուած:

Իմ խորազգաց ցաւակցութիւններս Վահանին, քեզի եւ ամուսինիդ ու Գարայակոբեան ընտանիքի անդամներուն,  Տէրը իր բարի հոգին լուսաւորէ եւ յիշատակը մնայ բոլորիս սրտին մէջ:

 

Մաքրուհի Թաթուլեան-Խաչատուրեան

 

 «ԱՐԱՐԱՏ»/Պէյրութ

 

 

Լրահոս
Ամենաընթերցուած
Օրվա
Շաբաթվա
Ամսվա
One of the world's oldest civilizations, Armenia once included Mount Ararat, which biblical tradition identifies as the mountain that Noah's ark rested on after the flood. It was the first country in the world to officially embrace Christianity as its religion (c. A.D. 300).In the 6th century B.C. , Armenians settled in the kingdom of Urartu (the Assyrian name for Ararat), which was in decline. Under Tigrane the Great (fl. 95–55 B.C. ) the Armenian empire reached its height and became one of the most powerful in Asia, stretching from the Caspian to the Mediterranean seas. Throughout most of its long history, however, Armenia has been invaded by a succession of empires. Under constant threat of domination by foreign forces, Armenians became both cosmopolitan as well as fierce protectors of their culture and tradition. Over the centuries Armenia was conquered by Greeks, Romans, Persians, Byzantines, Mongols, Arabs, Ottoman Turks, and Russians. From the 16th century through World War I, major portions of Armenia were controlled by their most brutal invader, the Ottoman Turks, under whom the Armenians experienced discrimination, religious persecution, heavy taxation, and armed attacks. In response to Armenian nationalist stirrings, the Turks massacred thousands of Armenians in 1894 and 1896. The most horrific massacre took place in April 1915 during World War I, when the Turks ordered the deportation of the Armenian population to the deserts of Syria and Mesopotamia. According to the majority of historians, between 600,000 and 1.5 million Armenians were murdered or died of starvation. The Armenian massacre is considered the first genocide of the 20th century. Turkey denies that a genocide took place and claims that a much smaller number died in a civil war.read more: Armenia: Maps, History, yerevanvideo.com Geography, Government, Culture